ΑΣΥΜΠΤΩΤΟ H γυναίκα αυτή πενθούσε όταν έχανε κάτι που είχε, κρυστάλλινα ελάφια τότε ξεπηδούσαν απ’ τα δάση των ματιών ενώ εκπαιδευμένα δάχτυλα-θηρευτές με γάντια εξάλειφαν τα χνάρια. Μα η γυναίκα πενθούσε διπλά όταν έχανε κάτι που δεν είχε. Τότε...
(ΠΟΙΗΣΗ, Μετάφραση : Κώστας Μαντζάκος, Α´ ΄έκδοση Απρίλιος 2024) «Έστω και μια επιφανειακή ανάγνωση του ποιητικού έργου της Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (Μαρία Παβλικόφσκα – Γιασνορζέφσκα) αρκεί, για να διαπιστωθεί η συχνή – εμμονική σχεδόν...
4 Πάμε νοσταλγικά, όπως όταν χαϊδεύουμε τα μαλλιά της αγαπημένης μας και μένει στις ρώγες των δακτύλων μας η σκόνη από τη μνήμη της ανυπαρξίας κι εμείς υποσχόμαστε, με την αγάπη, να την μετατρέψουμε σε ασημόσκονη ύπαρξης· και τότε οι λέξεις απ’ τα...
ΠΑΤΡΙΔΟΣ Καταβοή και συγκατάβασις Θυμάμαι το παιδί του σκοτωμένου, από Χίτη συγχωριανό μήνες νωρίτερα, να κρατά την ανάσα του πίσω από την αυλόπορτα του σπιτιού του. Θυμάμαι το φονιά να σέρνεται με την κοιλιά, κρατώντας χυμένα τα σπλάχνα του...
-Ι- Ο δρόμος κάτω Θεμιστοκλέους ο δρόμος κάτω απ’ το κλειστό ερμητικά παράθυρο αιμορραγεί στην αύτανδρη βρώμα στο μπαλκόνι απλωμένα από μπουγάδα έσταζαν ρούχα τα αγκάθια της αλόης μάτωναν όσα μανίκια κρέμονταν επάνω τους κοίταζε ψηλά να ξεχωρίσει...
ΧΟΕΣ (Αποχαιρετισμός) Στην μνήμη που ολοένα θα θολώνει, Στις εικόνες που ολοένα θα σβήνουν Στα λόγια που ξεχάσαμε να πούμε Στα λόγια που είπαμε και ξεχάσαμε Σ’ όλες εκείνες τις αμήχανες στιγμές Που χάσαμε στα νούφαρα της λίμνης Σ’ όλα εκείνα τα...
Η πέμπτη ποιητική συλλογή ΝΗΣΟΣ ΚΙΡΚΗ του Πασχάλη Κατσίκα είναι ένα ταξίδι γεμάτο νοσταλγία και εικόνες που χαϊδεύουν χορδές του χρόνου και της μνήμης και δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητο κανέναν αναγνώστη. Το ομότιτλο ποίημα της συλλογής...
-Ι- Δίψα Δεν θα μπω Βρέχει συνέχεια εκεί μέσα Δεν ξέρω πότε άρχισε να βρέχει Ξέρω πως δεν σταμάτησε ποτέ Κι ούτε πρόκειται να σταματήσει Δεν είναι όμως αυτό που με φοβίζει Είναι που βρέχει συνέχεια Και ούτε μία σταγόνα δεν έχει ξεχειλίσει Κρατώντας...
-Ι- Sail again To πρόβλημα το προβάλλεις. Γι' αυτό υπάρχει. Δεν κάνει ποτέ λάθος η ετυμολογία. Μπαίνεις κάτω απ' την ομπρέλα. Προστατεύεσαι προσωρινά. Μετά τρέχεις Μετά λαχανιάζεις. Μετά σκύβεις πιάνοντας τα γόνατά σου και κοιτώντας κάτω. Τι...
ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ Είναι παιδί της νύχταςμεγαλώνει άφοβα στα στενά του λιμανιούδιορθώνει ακόμη και τον διάβολοτον κάνει να φαίνεται τουλάχιστοντριάντα χρόνια...
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ… ΑΠΟ ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΣΤΟ ΟΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι ένα ψυχικό μωσαϊκό από χνουδένια αγγίγματα, κελαρυστά ψιθυρίσματα, λικνιστά νανουρίσματα, ήλιους και...
Μια μέρα σαν λευκό χαρτί Μια μέρα σαν τη σημερινή θα το έσκαγα με μια βαλίτσα στο χέρι μακριά από τη βία να σ'αγαπώ Μια μέρα σαν τη σημερινή θα έβλεπες τον καπνό της απουσίας μου γύρω από το λαιμό σου Μια μέρα σαν την σημερινή θα φούσκωνε από πάθος...
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Να σ΄ αφήσω πάλι να μιλήσεις; Όπως παλιά που θόλωνες με τα χνώτα το τοπίο και χανόμουν μέσα σε υποθέσεις μέσα στα δικά σου χρώματα μια παράταιρης, άλλοι την είπαν αχρείαστης, έκρηξης -κανείς μας δεν έβλεπε τότε καθαρά τις λέξεις‧ έχεις...
Φθινόπωρο Σ’ αυτές τις φλούδες του καλοκαιριού Έτσι όπως λιάζονται στα λιθόστρωτα της μνήμης Σ’ αυτούς τους δρόμους που βήματα δεν αντηχούνε Έτσι όπως οι άνεμοι με φύλλα τους γεμίζουν Σ’ αυτό το θάμπος της λήθης που ολοένα απλώνεται Έτσι όπως τα...
Αύγουστος Δεν είναι μήνας αυτός δεν έχει τίποτα απολύτως μια άδεια λέξη είναι μόνο να γεμίζει το στόμα δήθεν κι ούτε ένα κοχύλι στην παραλία έστω μια άσπρη...