Οικογενειακό γεύμα
Τους θυμάμαι καθισμένους γύρω απ΄το τραπέζι όταν τελείωναν το φαγητό – με τους ώμους πια πεσμένους και την κοιλιά τους πρησμένη – να συνεχίσουν να μιλάνε ακατάληπτα, ενώ τα λαδωμένα τους στόματα άνοιγαν διάπλατα κάθε τόσο που έλεγαν κάτι αστείο. Τότε μπορεί ακόμα και να τους έβλεπες να χτυπούν τις γροθιές τους στο τραπέζι, τραντάζοντας πιάτα και αποφάγια. Κάποιων τα πρόσωπα παραμορφώνονταν τόσο πολύ σαν άλογα που ο αναβάτης τους τραβούσε με δύναμη τα γκέμια. Προτιμούσα τουλάχιστον αυτές τις σκηνές από κάποιες άλλες που η φωνή τους γινόταν βαριά και συρτή και το μόνο που μπορούσες ν΄ακούσεις, ήταν μονότονα μουρμουρητά. Τα μάτια τους χοροπηδούσαν μέσα στις στενές κόγχες, προσπαθώντας να συνεννοηθούν χωρίς να καταλάβω εγώ. Δεν είχε όμως άλλες εκπλήξεις. Η πλοκή ήταν αφόρητα προβλεπόμενη. Ανυπομονούσα μόνο για τη στιγμή που η μητέρα μου θα ζητούσε απ΄τη θεία μου φρούτα και ένα μαχαίρι. Τα ξεφλούδιζε με επιδέξιες κινήσεις, πρόσφερε σ΄όλους τα κομμάτια μήλου – ο πατέρας μου έβαζε ένα μες στο ποτήρι του με το κρασί – κι όταν τελείωνε με το μοίρασμα, σχημάτιζε με τις φλούδες των πορτοκαλιών μικρές βάρκες. Μου τις άφηνε μπροστά μου σαν δήλωση κατανόησης.
(Από τη συλλογή μικροί πόλεμοι ΠΟΙΗΜΑΤΑ & ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, εκδόσεις Συρτάρι Δεκέμβριος 2025)
Η Άννα Βασιάδη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Δημιουργική Γραφή. Είναι υποψήφια Διδάκτωρ στο Ε.Κ.Π.Α. Από τις εκδόσεις Συρτάρι έχουν επίσης εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές «Τριάντα τρία αντι – κείμενα» και «Κρύο γάλα»
“ Η ποίηση του αυστηρώς συγκεκριμένου. Του συστηματικά οργανωμένου φωνήματος. Πάλι. Και από κοντά η ανάγκη, η αδήριτη, για την ευκρινώς αποτυπωμένη συμβολοποίησή του. Η Αννα Βασιάδη, μια δημιουργός πορείας, επεξεργάζεται με τα όντως πρόσφορα μέσα που διαθέτει το υλικό των συναντήσεων με τον Άλλο. Μένοντας συστηματικά πιστή στις κειμενικές αρχές, τις οποίες έχει θεσπίσει η ίδια, μας προτείνει σήμερα μια ανανεωμένη σειρά καταγραφών, ανατροπών, αναβαθμίσεων αλλά και ριζικών ανατροπών του προσφιλέστερου θεματικού πλαισίου. Ισχυρίζομαι ότι έχει επιστρέψει πολλές φορές σ΄αυτήν την έκρηξη του Γκυστάβ Φλωμπέρ, όπως προ πολλού την έχει υπογραμμίσει, διαβάζοντας την Αισθηματική Αγωγή : «Αφήστε με ήσυχο με τη βρομοπραγματικότητά σας! Τι πάει να πει πραγματικότητα; Άλλοι βλέπουν μαύρο, άλλοι γαλάζιο, το πλήθος βλέπει ηλιθιότητες. Τίποτε λιγότερο φυσικό απ΄τον Μιχαήλ Άγγελο, τίποτε πιο ρωμαλέο!». Εξ ου και η ομολογούμενη πηγαία ρηματική ένταη, η οποία εντοπίζεταιο αμέσως στα ποιήματα της προκείμενης, επιμελώς αρτιωμένης συλλογής. Το γεγονός ότι παρίσταται, μεταξύ άλλων, η Αnne Carson, προσδίδει στο έργο μια ιδιαίτερα παραγωγική διάσταση ελεγχόμενης διακειμενικότητας»
Γιώργος Βέης, 1η Αυγούστου 2025
(Πηγή : Εκδόσεις Συρτάρι)