Στη Σκιά του Οδηγού Τον παρατηρούσα εδώ και ώρα να προχωρά μπροστά απ’ όλους, με βήμα σταθερό, σχεδόν αταλάντευτο, και βλέμμα καρφωμένο στο σκοτάδι. Έδινε την εντύπωση ότι γνώριζε από πριν τον δρόμο που χάραζε, αλλά και το τέρμα που μας...
Στη Σκιά του Οδηγού Τον παρατηρούσα εδώ και ώρα να προχωρά μπροστά απ’ όλους, με βήμα σταθερό, σχεδόν αταλάντευτο, και βλέμμα καρφωμένο στο σκοτάδι. Έδινε την εντύπωση ότι γνώριζε από πριν τον δρόμο που χάραζε, αλλά και το τέρμα που μας...
ΕΝΑ ΓΕΡΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ Η σελήνη μετέωρη φωτίζει τα σπασμένα γυαλιά της ύπαρξής μας. Σκηνογραφεί το δρασκέλισμα της απογυμνωμένης ψυχής την ώρα που σωριάζεται αθόρυβα κάτω από ένα γέρικο δέντρο. Αποκαρδιωμένα τα όνειρα επιστρέφουν στον δρόμο της...
(ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ Ι, ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΙΙ ή ΣΩΣΙΒΙΟ, ΙΤ ΙS WHAT IT IS, ΧΡΩΜΑΤΑ) (Ι) ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ Ι Περνάω μπροστά από τον καθρέφτη. Κοιτάζω. Βγαίνω από την πολυκατοικία, με πληγώνει η καλημέρα μου που πέφτει στο κενό. Περπατάω στους δρόμους αδιάφορα, τόσο που τα...
Στις πιέτες τοῦ φουστανιοῦ της μητέρας κρύβεται Το κορίτσι μέ τή στέκα ἀπό λουλούδια.Η ντρο- παλοσύνη, ἀθώα και ἀνυπόκριτη, σκιτσάρει τό χαμόγελο στο πρόσωπό σου έτσι που τα λακκάκια καί οι ρυτίδες φουσκώνουν. Θυμάσαι τη διαδρομή. Ἀπό τή στέκα μέ...
Αναμνήσεις Σε ονόμασα Παναγιά. Με τάιζες γάλα και κάστανα κι όταν έτρωγες το ξύλο της χρονιάς. σε μένα ερχόσουν με κλάματα και με φιλούσες. “Τι έγινε πάλι;”, σε ρωτούσα. Δεν απαντούσες. Με κρατούσες σφιχτά στην αγκαλιά, λες και ήξερες τι...
Οι κλασικοί τού μαρξισμού υπέδειξαν την εργατική τάξη ως το εν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο της ιστορίας, στην προοπτική τής κοινωνικής απελευθέρωσης. Αυτή η θέση δεν τεκμαίρεται στον ιστορικό χρόνο, ούτε και επιβεβαιώνεται στον καταμερισμό...
Π Ε Φ Τ Α Σ Τ Ε Ρ Α Π Ε Ν Τ Α Σ Τ Ε Ρ Α Ἀπόψε ἡ νύχτα, ντυμένη στὰ βελοῦδα γλυκιᾶς ἀπαντοχῆς, στὸ σαράφικο μιᾶς δυνατῆς βροχῆς, ἐξαργυρώνει μὲ χρυσό ἐπιταγὲς τῆς σιωπῆς, κυοφορεῖ πεφτάστερα, πεντάστερα...
Άργησα, έχεις δίκιο Άργησα, έχεις δίκιο. Σε βλέπω να σκοτεινιάζεις (ευτυχώς δεν έφυγες), μα έτυχαν στο δρόμο μου πολλά. Έτυχε το Βουνό• άλλαζε χρώματα σε κάθε βρόχινη στάλα, σε κάθε σύννεφο κι...
Η σειρά Η Πελαγία μπήκε στο φαρμακείο με ένα άσπρο χάρτινο σακουλάκι ανάμεσα στις παλάμες της, τις άκρες του διπλωμένες. Η Ελένη τη χαιρέτησε πίσω από τον πάγκο. Εκείνη αποκρίθηκε και περίμενε πίσω...
ΠΑΡΗΓΟΡΗΣΕ ΜΕ Θέλω να βουτήξω στα νερά της θλίψης και η ανάσα να συντροφεύει την άχαρη ζωή μου. Παρηγόρησέ με. Πνιχτοί λυγμοί, σαν συριγμοί διατυμπανίζουν τις ξεψυχισμένες λύπες. Έλα και παρηγόρησέ με. Στο διάβημα της απελπισίας μεστώνει η...
Mια πρόσκληση σε ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης, αφιερωμένο σε όσους επιμένουν να αισθάνονται βαθιά. Οι Εκδόσεις Κομνηνός με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζουν το νέο βιβλίο της Έρης Ιωαννίδου με τίτλο «ΕΡΩΤΑΣ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ». Λίγα λόγια για το βιβλίο...
Χρόνος άχρονος Χρόνος... Το απέραντο της Ζωής. Και το Τίποτα. Χρόνος... Αγιοκέρι σεπτού προσκυνητή. Και μια Βλαστήμια Χρόνος... Κήπος που πενθεί την Τελεία. Και με το “α” Ανθεί. Χρόνος... Ανεμώνη που ζεσταίνει το χιονιά. Με το “η” της Λήξης....
ΟUT OF THE BOX Αυτό το κουτί έχει έξι έδρες, οκτώ γωνίες, δώδεκα ακμές Έχει εμβαδό που ολοένα μικραίνει κι έναν όγκο που μου λιώνει το στήθος Εγκλωβισμένη μέσα του μετρώ την απόσταση από το πάτωμα ως το ταβάνι για να βρω το ύψος μου το...
ΈΒΛΕΠΕ Έβλεπε τα δάκρυα του φεγγαριού να γίνονται σίδερα ειρκτής να φυλακίζουν τα συναισθήματα των ονείρων Έβλεπε και το πρόσωπο της νύχτας χαραγμένες ουλές στην πληγή μιας σκοτεινής της ψυχής θλίψης Έβλεπε και την μοναξιά με πολύχρωμα κεντημένα...
Στον κόσμο της Μάργκαρετ Αργά το απόγευμα στο μέλλον. Ο χώρος της Ρίτα. Ένα άδειο γραφείο σε ένα άδειο δωμάτιο. Φως φυσικό. Δύο πόρτες. Η μία γράφει «Προσομοιωτής». Από την άλλη μπαίνει η Ρίτα. Εξαιρετικά όμορφη γυναίκα, ψιλόλιγνη...