ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ Καλησπέρα! Καλώ από έναν κόσμο «έτερον ήμισυ», με πεταλούδες και βραχονησίδες. Καλησπέρα! Χθες βούτηξα την πένα μου μέσα μου και βρήκε ένα κοχύλι. Από εκείνα τα λιτά κι απέριττα που σε γεμίζουν στοργή. ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ Με τη φωτιά παίζεις και θα...
Οικογενειακό γεύμα Τους θυμάμαι καθισμένους γύρω απ΄το τραπέζι όταν τελείωναν το φαγητό – με τους ώμους πια πεσμένους και την κοιλιά τους πρησμένη – να συνεχίσουν να μιλάνε ακατάληπτα, ενώ τα λαδωμένα τους στόματα άνοιγαν διάπλατα κάθε τόσο που...
ΠΑΝΤΑ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕΣ ΦΕΓΓΑΡΙΑ Κοίτα το φεγγάρι. Στέκεται στο σκοτάδι και υπερηφανεύεται αλαζονικά για τη λάμψη του. Μαγνητισμένος, θωρείς την άγρια, λές, ομορφιά του. Δε βλέπεις ότι μακιγιαρίστηκε με το φως του ήλιου για να σε προσελκύσει να του...
ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟ στόν Δημήτρη Νόλλα Μέ περίμενε στήν πρώτη σειρά, λές κι ἦταν φτιαγμένο γιά μένα. Θά μοῦ ἔφτανε ἄνετα ὥς τή μέση, μέ...
Ο οδοφύλαξ Σε χωμάτινη οδό κάτωθεν του ιερού βράχου της πόλης, οδηγώ τετράτροχη καρότσα. Σφίγγω, στις παλάμες, τα γκέμια σταματώντας την πορεία του όνου . Στο κέντρο του δρόμου στέκουν άνδρες, ο ένας εκ των οποίων με ταινία πέριξ αριστερού...
ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ Κτίστηκε λεπτομερώς κόσμος ελεγχόμενος απ’ την ανάγκη των ποιητών να μη φοβούνται τον θάνατο. Όλες οι λέξεις συμβαίνουν στις σκέψεις τους, καθώς το χέρι μοναχό βαδίζει μες στο ποίημα. Ερωτώ, σε τι ωφελεί η ποίηση αν δε δίνει...
ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ανέκδοτο) Ήθελες να' χεις ένα πράσινο φύλλο στο δεξί σου χέρι κι ένα κλαδί τ' Αυγούστου στο ζερβό. Να 'χεις ένα χάρτινο καράβι άνοιξης για σώμα και ένα άσπρο πανί στην κεφαλή ν' ανεμίζει στον αέρα. Έλιωσε το χιόνι,...
Τέλος...
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ Χιονίζει στην Αράχωβα. Τον θυμωμένο Παρνασσό η αντάρα κρύβει. Skiers με ψόρμες κολλητές μπαίνουν στα pub για ένα drink, τρέχουνε στα fast food, τρώνε hot dog με ketch up....
Άστατος καιρός Ήλιος και βροχή πηγαίνουν χέρι χέρι — άστατος καιρός. Στάλα της βροχής κρύβεται στα πέταλα, μικρός καθρέφτης. Φως του πρωινού μπαίνει στο παραθύρι σαν υπόσχεση. Βήματα δειλά — πασχαλίτσα στη χλόη δεν υποχωρεί. Κοίτα πώς τρέμει η...
<< Ιφιμέδεια: Αναδρομή στο χρόνο >> είναι μια δραματοποιημένη ποιητική σύνθεση, όπου δυο φωνές – η Ιφιμέδεια και η Φωνή – συνομιλούν σε διαχρονικό επίπεδο, διαπλέκοντας τον φιλοσοφικό στοχασμό με το υπαρξιακό βίωμα. Μέσα από τα μέρη του...
ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ Ὄλα εἶναι παλιά κουρασμένα μάτια πού κάποτε σέ κάρφωσαν γυμνό σέ σταμάτησαν γιά λίγο μές στόν χρόνο τοῦ πάθους κι ὒστερα σ΄εγκατέλειψαν εκεῖ, στή σκόνη τῶν βλεφάρων οξειδωμένα κορμιά αγνώστων στή σειρά νά σαπίζεις αργά...
Οι λέξεις της, κλειδιά. Οι σκέψεις της διαρρηκτικά εργαλεία. Το ίχνος της, καρδιά. Ο λύχνος της ναυτίλος σ' άδεια πλοία. Το σώμα της, ροδιά. Στο στόμα της μικρή άνω τελεία. Οι πάπυροι, σοδειά. Διάπυρη, ομνύει στην Κασταλία. Μια υπέροχη βραδιά,...
Γιατί κάθε δύση είναι μια μικρή καταστροφήκι όμως μοιάζει πάντα με ελπίδα. Χώρος όπου συναντιούνται η αρχή και το τέλος,εκεί που ο χρόνος ματώνει για να συνεχίσει. Amor fati. Να σε γρατζουνάει η υφή του τέλους Σονέτα του ίδιου βλέμματοςνα...
Το ποίημα έλαβε το Α’ Βραβείο Κατηγορίας Ποίηση των ειδικών βραβείων Σταύρος Γαλανάκης του 44ου Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού «Κάιν» Μια ακατανίκητη δύναμη οδηγεί τα βήματά μου, στο τρομερό εκείνο σημείο, κάτω από τον ίδιο...