Χρόνος άχρονος Χρόνος... Το απέραντο της Ζωής. Και το Τίποτα. Χρόνος... Αγιοκέρι σεπτού προσκυνητή. Και μια Βλαστήμια Χρόνος... Κήπος που πενθεί την Τελεία. Και με το “α” Ανθεί. Χρόνος... Ανεμώνη που ζεσταίνει το χιονιά. Με το “η” της Λήξης....
ΟUT OF THE BOX Αυτό το κουτί έχει έξι έδρες, οκτώ γωνίες, δώδεκα ακμές Έχει εμβαδό που ολοένα μικραίνει κι έναν όγκο που μου λιώνει το στήθος Εγκλωβισμένη μέσα του μετρώ την απόσταση από το πάτωμα ως το ταβάνι για να βρω το ύψος μου το...
ΈΒΛΕΠΕ Έβλεπε τα δάκρυα του φεγγαριού να γίνονται σίδερα ειρκτής να φυλακίζουν τα συναισθήματα των ονείρων Έβλεπε και το πρόσωπο της νύχτας χαραγμένες ουλές στην πληγή μιας σκοτεινής της ψυχής θλίψης Έβλεπε και την μοναξιά με πολύχρωμα κεντημένα...
Ετών εβδομήντα επτά Ορφανός και φρέσκος με ένα στήθος ευάλωτο ετών εβδομήντα επτά μου δίνει ραντεβού το ξημέρωμα Εκατό χρόνια μετά τον άδικο θάνατό μου με λυμένα όνειρα συναντηθήκαμε να ψαρέψουμε λέξεις με των χεριών του τις...
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Κίτρινα τα φύλλα, σαστισμένα, ρίχνουν κλεφτή ματιά στο καλοκαίρι που αχνοσβήνει, ένα βλέμμα θλίψης στον αέρα που σφυρίζει. Τα βήματα βαριά στο πλακόστρωτο. Μακραίνει η νύχτα, βαραίνουν οι ανάσες στο ταβάνι σαν σπασμένα...
1. Allegro ma non troppo Το καθαρό ποτάμι πηγάζει απ' τη μήτρα της μητέρας γης κι εκεί εκβάλλει. Καμιά φορά ξεχνούσα πως ήμουν απ' τη γη, ζούσα απ' τη γη και για τη γη - όπως κι εσύ - κι ότι είχα μέσα μου κλεισμένο ένα ποτάμι - όπως κι εσύ. Κοίτα...
Άλφα Μια μέρα, ακριβώς ενενήντα δύο άνθρωποι αναρωτήθηκαν : Μπορεί άραγε κανείς να πεθάνει πηδώντας από την πεζογέφυρα στις Τρεις Γέφυρες, πάνω από την Εθνική στο Περιστέρι της Αθήνας; Ωμέγα...
ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ Λαξευμένη η αλυσίδα της υπομονής... Πάει καιρός που οι ψυχικοί μου παλμοί αναγιγνώσκουν την παρακμιακή συμφόρεση της κοινωνίας. Ώρα μηδέν για να σκοντάψω σε ριψοκίνδυνα χαντάκια από φίλων χέρια. Ευφροσύνη Στρατιώτη © 16-9-2026 Η ΦΩΝΗ...
HOTEL DE LA GLORIA Ελάτε… Δεν είναι μακριά! Ελάτε πιο γυμνοί στο Τίποτε με την ομορφιά ελάτε νύμφες και νυμφίοι από την ξεχασμένη Ταρούσα όρθιοι σαν λεύκες, σαν αέρινες σημύδες Τα λάγνα μάτια, τα χάδια τα ερωτικά καλέσματα της ηδονής τα ανεξίτηλα...
ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ «Ἔστιν οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ χωρὶς ἑκάστου τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι᾽ ἀπαγγελίας, δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»....
Τῆνος 2024 – Τό πρῶτο καλοκαίρι χωρίς Ὅταν οἱ ὀπές στούς περιστερῶνες γεμίζουν σκόρπια πούπουλα ἀπό ἄλλες ἐποχές, μιά ἄηχη ἱερή εἰκόνα περιφέρεται στή Χώρα, ἀπό τό μπαλκόνι ἀτενίζω τή Νῆσο τῶν Νεκρῶν, Τόσο ὅμορφο νησί γιά να πεθάνεις ἤ γιά νά...
Από την ποιητική συλλογή Αν άφηνες τα χέρια σου ελεύθερα, Εκδόσεις Θράκα 2026 Αντιφάσεις Τι νέα είχαμε από την πραγματικότητα; Η μέρα θα κάνει σιωπή και θα φύγει Από το κενό θα το σκάσει Αυτό ανάμεσα στα δόντια και το δάγκωμα Μην με ρωτήσεις την...
Απ-Άνθρωπος Σε ονόμασαν Άνθρωπο, μα εσύ ένιωσες ασήμαντος. Είπες : Θα προσθέσω ένα Απ (up) , για ν΄ανέβω στον πιο ψηλό θρόνο και βρέθηκες στα τάρταρα. Τώρα, λίγο πριν τον αφανισμό, έφτασε η ώρα της αφαίρεσης. Είναι φορές Είναι φορές που δυο χέρια...
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΑΘΟΥΝ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ Ξυπνούν τις νύχτες μες στον κάμποΚλειδώνουν πίσω τους τις πόρτες των σπιτιών τουςβαδίζουνε αυτόφωτες, με σιγουριά, στα σκοτεινάΜε χέρια καθαρά, απλώνουν στους αποστειρωμένους πάγκους την ανοξείδωτη ζωή τουςΤης...
Πατέρας Άδειο, λιωμένο σακάκι ο πατέρας Σκιάχτρο πεσμένο στο κρύο μάρμαρο Πάλι δραπέτευσες μπαμπά Σαν αεράκι περιδιάβηκες τη ζωή μου, αθόρυβα Μ΄ ένα τσιγάρο στα χείλη Χωρίς ρητορείες χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις Έμαθα να σε αποκρυπτογραφώ...