Από την ποιητική συλλογή Αν άφηνες τα χέρια σου ελεύθερα, Εκδόσεις Θράκα 2026 Αντιφάσεις Τι νέα είχαμε από την πραγματικότητα; Η μέρα θα κάνει σιωπή και θα φύγει Από το κενό θα το σκάσει Αυτό ανάμεσα στα δόντια και το δάγκωμα Μην με ρωτήσεις την...
Απ-Άνθρωπος Σε ονόμασαν Άνθρωπο, μα εσύ ένιωσες ασήμαντος. Είπες : Θα προσθέσω ένα Απ (up) , για ν΄ανέβω στον πιο ψηλό θρόνο και βρέθηκες στα τάρταρα. Τώρα, λίγο πριν τον αφανισμό, έφτασε η ώρα της αφαίρεσης. Είναι φορές Είναι φορές που δυο χέρια...
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΑΘΟΥΝ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ Ξυπνούν τις νύχτες μες στον κάμποΚλειδώνουν πίσω τους τις πόρτες των σπιτιών τουςβαδίζουνε αυτόφωτες, με σιγουριά, στα σκοτεινάΜε χέρια καθαρά, απλώνουν στους αποστειρωμένους πάγκους την ανοξείδωτη ζωή τουςΤης...
Πατέρας Άδειο, λιωμένο σακάκι ο πατέρας Σκιάχτρο πεσμένο στο κρύο μάρμαρο Πάλι δραπέτευσες μπαμπά Σαν αεράκι περιδιάβηκες τη ζωή μου, αθόρυβα Μ΄ ένα τσιγάρο στα χείλη Χωρίς ρητορείες χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις Έμαθα να σε αποκρυπτογραφώ...
ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ LADA ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ; Πωλούνται τύρφης υλικά Oι λάμπες του Ίλιτς, ο Τύμβος του Τσάρου Άγγελοι χωρίς φτερά, μολυβένιοι στρατιώτες Τα μαύρα μάτια στο Γενί Καλέ κι η δόξα του αντάρτικου στο Κερτς Πωλούνται τύρφης υλικά κρινάκια για τον...
Ονειρεύτηκα Είδα το ουράνιο τόξο με κομμένες φτερούγες να πέφτει στην αιωνιότητα. Είδα ένα παιδί καθισμένο στη σκιά ενός δέντρου, κάθε φύλλο είναι ζεστό δάκρυ, κάθε κλαδί αναστεναγμός. Ονειρεύτηκα την ύπαρξη της ζωής έξω από το σώμα, από τη φυλακή...
ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ Μαζεύω ψιθύρους, ξεκαρφώνω λέξεις αιχμηρές, θάβω βαριές κουβέντες. Εκτελώ συνταγές ανακωχής. ΕΝΤΑΣΗ Αναμνήσεις γρανάζια τρώνε τις μέρες μου Με τη ναυτία να τρέχει στα σπλάχνα μου, πάρκαρα τ΄ όνειρο κάτω απ΄ τα βλέφαρα αναπνέοντας...
ΈΝΑ ΣΤΕΝΟ ΜΩΡΟΥΔΙΑΚΟ ΡΟΥΧΟ (ΧΕΡΙΑ-ΨΑΛΙΔΙΑ) «Δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα, κλαίει το παιδί… Σε κλείνω». Ήρθε ένα «πεινάς πάλι;» και έσταξε μες στ΄αυτιά μου, άχρηστο όπως το ζεστό γάλα στο στόμα μου, μετά από λίγο, το οποίο αρνιόμουν πεισματικά να...
ΟΙ ΛΕΜΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΡΙΚΚΟΥΣ Η Αντρικού ήταν συγχωριανή της γιαγιάς μου και πρόσφυγας από το ΄74 στη Λεμεσό. Ζούσε μόνη τα τελευταία χρόνια σ΄ένα μικρό σπίτι στο τέρμα του δρόμου μας. Έμοιαζε πολύ στή γιαγιά μου. Αγρότισσα, με χέρια που γέρασαν...
ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ Πάχνη, κόσμος διάφανος πού σχεδόν δέν ὑπάρχει μέρα πού λιγοστεύει ἀπότομα μ’ ἕνα «λοιπόν» νύχτα ἀπροσμάχητη: ν’ ἀδειάζουμε αἰτήματα ὑστερίες πού χάρισε τοῦ μεσημεριοῦ δόλος μύγες παντοῦ ἀκούραστες...
Άνω τελεία Μοιάζει με άνω τελεία η ζωή Σταματά γλυκά αλλά ύπουλα τον στίχο μην ξεχυθούν οι σκέψεις κι αδικήσουν τα λεγόμενα μη πλημμυρίσουν οι χυμοί και τα αρώματα και πάρει χρώμα η ματαιότητα Ατελής τελεία Πέταξε κάποτε στον ουρανό αφήνοντας...
ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΟ Στο σπίτι μας η χαράχοροπηδούσε στο στεφάνιποτέ δεν έμπαινε καλάθιβασανιστικά ταμπλό στεφάνιστεφάνι ταμπλό κι έξωόπως η υπόσχεση του πατέραπως θα γυρνούσε νωρίς τις Κυριακέςνα μας πάει στην παραλίαμα πάντοτε ντρίπλαρε μ’ έναν πελάτηκαι...
Κάτι σαν νερό Ιδρώνουν συχνά οι σκέψεις μου με αλάτι, εξαφανίζεται η επιμονή τους μες στην υγρασία των χειλιών μου, γίνονται απλά επίμονα παιχνίδια ενός μυαλού που έμαθε να πονά να αναμένει και να αναζητά επίδοξες ταυτίσεις. Σιγά σιγά γίνομαι και...
Αδήλωτο φιλί Δίψασε και αναζήτησε τη δίψα του να σβήσει μ’ ένα φιλί. Θεριεύει καθώς το κορμί ζυμώνεται στη σκουριά των ημερών. Δίψασε για ένα φιλί, έστω μισό να ακουμπά μόνο το κάτω χείλος, σαν ρίγος μεταμεσονύχτιο έτοιμο για αποδημία. Ο καιρός...
ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ; Σας αρέσουν τα σονέτα; Σας αρέσουν τ΄ αγάλματα; Τερπνό μειδίαμα θανάτου και ζωής, Στιλπνότερο κι από την πιο λαμπρή μέρα του θέρους, Πιο αθάνατο κι απ΄ τα ολόχρυσα μνημεία. Απρόσιτο άστρο τα καράβια μας καθοδηγεί, Πνευμάτων...