Επιλογή Σελίδας
Αρχική 9 Κείμενα 9 Γεωργία Λαμπάρα, Πάντα κυνηγούσες Φεγγάρια  

Γεωργία Λαμπάρα, Πάντα κυνηγούσες Φεγγάρια  

από | Απρ 9, 2026 | Κείμενα, Ποιήματα

ΠΑΝΤΑ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕΣ ΦΕΓΓΑΡΙΑ

Κοίτα το φεγγάρι.

Στέκεται στο σκοτάδι και υπερηφανεύεται αλαζονικά

για τη λάμψη του.

Μαγνητισμένος, θωρείς την άγρια, λές, ομορφιά του.

Δε  βλέπεις ότι μακιγιαρίστηκε με το φως του ήλιου

για να σε προσελκύσει να του αφιερώσεις το βράδυ σου.

Το απολαμβάνεις και θεωρείς το λιγοστό φέγγος του

Ευλογία για τα σκοτάδια σου.

Ξημερώνει.

Το φεγγάρι χάνεται.

Πρόσκαιρη ήταν η συντροφιά του.

Βλέπεις τον ήλιο να χρωματίζει  δειλά την παλέτα του ουρανού

με τα πιο μαγευτικά χρώματα.

Ξεχνάς το φεγγάρι.

Η ντροπαλή αυτή έχει κερδίσει το μυαλό και την καρδιά σου.

 Όσο περνά η ώρα και ο ήλιος βαδίζει προς το θρόνο του,

παραδίνεσαι στη θέρμη του.

Κλείνεις τα μάτια και νιώθεις το φως να σε διαπερνά,

λες και γνωρίζει τα πάντα για σένα.

Δε χρειάζεται να εξομολογηθείς τίποτα στον ήλιο.

Δε μοιράζεσαι μαζί του τα σκοτάδια σου.

 Δεν υπάρχουν στην παρουσία του.

Δεν στα τονίζει για να φανεί φωτεινός, όπως το φεγγάρι.

Τα διώχνει.

Νιώθεις ευτυχία.

Γνήσια, ανόθευτη, ολοκληρωτική.

Όταν έρθει το ηλιοβασίλεμα,

δε σε νοιάζει που θα ξανάρθει η νύχτα.

Όταν  έρθει το ηλιοβασίλεμα

Δε σε νοιάζει που θα ξανάρθει η νύχτα.

Το φεγγάρι βγαίνει κατακόκκινο.

Ντροπιασμένο για τις ψεύτικες υποσχέσεις του.

Το συγχωρείς.

 Αυτή είναι η φύση του και το ξέρεις.

Όμως παύεις να το θαυμάζεις.

Οτιδήποτε επιδεικνύεται μοιάζει πιο ελκυστικό.

όμως το αληθινό έλκει χωρίς να χρειάζεται επίδειξη,

σκέφτεσαι.

Αναθεματίζεις τη ζωή σου που πάντα κυνηγούσες φεγγάρια

ενώ λαχταρούσες το άπλετο φως.

Που ξόδεψες ώρες ατελείωτες να  κοιτάς από μακριά ανατολές

Και να φεύγεις μόλις χαράξει.

Κουράστηκες.

Γι΄αυτό έμεινες αυτή τη φορά.

Το αποτέλεσμα σε αντάμειψε.

Ο ήλιος σου θα βγει και πάλι την επόμενη μέρα.

Ο ήλιος που δέχτηκες να δεις το φως στα μάτια του

 χωρίς να τρέξεις.

Δεν έχεις  πια ανάγκη από φεγγάρια.

[Από την ποιητική συλλογή Ονειροδρόμιο, Εκδόσεις Στοχαστής 2025]

Η Γεωργία Λαμπάρα γεννήθηκε το 1982 στον Πειραιά, με θέα το Πασαλιμάνι. Από μικρή έμαθε ν’ αγαπά τη θάλασσα και να εμπνέεται από αυτήν. Σπούδασε Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κι εργάστηκε ως δασκάλα αγγλικών και γαλλικών. Στα νεανικά της χρόνια ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη μουσική και τα πρώτα της έργα είχαν τη μορφή μουσικών στίχων. Στον ελεύθερο χρόνο της διαβάζει λογοτεχνία. Εκτός από την ποίηση, έχει ασχοληθεί με το διήγημα και το παιδικό παραμύθι. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής κι έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, όπου έχουν βραβευτεί στίχοι και ποιήματά της. Κείμενά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστότοπους και στο προσωπικό της ιστολόγιο www.fotostalida.gr. Είναι παντρεμένη και μαμά ενός κοριτσιού. Αγαπά να βλέπει την τέχνη ως τις ίνες που υφαίνουν αυτόν τον κόσμο και σκοπός της είναι να προχωρά, να διδάσκεται και να ζει ουσιωδώς.(Πηγή: “Εκδόσεις Στοχαστής”, 2025)

error: Content is protected !!