Σε μικρό ψαροχώρι στην Εύβοια, οι κάτοικοι είχαν ένα παράξενο ήθος. Ήταν αρκετά φιλόζωοι και αγαπούσαν υπερβολικά τα ζώα τους. Όμως, αυτή η αγάπη προς τα ζώα φαινόταν να στέκεται αντίθετα προς την αλληλεγγύη προς τους συνανθρώπους τους.
Η Μαρία, μια νεαρή κοπέλα με πλούσια κόκκινα μαλλιά και δυνατή προσωπικότητα, συχνά ισχυρογνώμων, αλλά με καλή καρδιά, είχε μια σχέση αγάπης με το σκυλάκι της, τον Ορέστη. Τον έβγαζε βόλτα στο πάρκο κάθε μέρα, του έδινε λιχουδιές και τον αγκάλιαζε σαν να ήταν το παιδί της. Ωστόσο, όταν έβλεπε έναν άστεγο να ζητάει ευαισθητοποίηση και βοήθεια στο δρόμο, περνούσε αδιάφορη και συνέχιζε τον δρόμο της.
Οι μέρες περνούσαν και διαπίστωσε πως ο Ορέστης κάθε μεσημέρι φεύγει από το σπίτι. Επίσης διαπίστωσε πως κάθε μέρα έλειπε το ψωμί που αγόραζε από το φούρνο.
Μια μέρα, ο Ορέστης εξαφανίστηκε από τη γειτονιά. Η Μαρία τον αναζήτησε με απεγνωσμένο τρόπο, και τον βρήκε στο πάρκο, όπου συνήθιζε να τον βγάζει βόλτα. Είδε έναν άγνωστο άντρα καθισμένο σε ένα παγκάκι να κρατά τον Ορέστη στα χέρια του.
-Αυτός ο σκύλος είναι δικός μου! Πώς τον έχεις εσύ; φώναξε η Μαρία, ενώ ο άγνωστος την κοίταζε με παγερό βλέμμα.
-Αυτό το σκυλί είναι δικό μου τώρα. Με αγαπάει και μου φέρνει ψωμί κάθε μέρα να τρώω. Απάντησε και χάιδεψε τον Ορέστη.
Η Μαρία έμεινε άφωνη. Κατάλαβε ότι ενώ ήταν αφοσιωμένη στο σκύλο της, είχε αγνοήσει τους συνανθρώπους της που είχαν ανάγκη βοήθειας και συμπαράστασης.
Από εκείνη τη στιγμή, η Μαρία άρχισε να αλλάζει τον τρόπο σκέψης της. Ξεκίνησε να αφιερώνει χρόνο και προσοχή σε όσους την περιβάλλουν και χρειάζονται τη βοήθειά της. Συνειδητοποίησε ότι η αληθινή φιλανθρωπία και αγάπη προς τα ζώα πρέπει να συνδυάζονται με την αλληλεγγύη προς τον ανθρώπινο κόσμο. Ο Ορέστης γύρισε χαρούμενος στην αγκαλιά της Μαρίας όταν τον φώναξε, αλλά αυτή τη φορά, ήταν ένας σκύλος που έφερνε μαζί του το μήνυμα της ενότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων. Έτσι, η Μαρία και ο Ορέστης γίνανε σύμβολα μιας νέας προσέγγισης στη ζωή τους και των γύρω τους, όπου η αγάπη και η φροντίδα εκτείνονται σε όλους όσους χρειάζονται την υποστήριξή τους.
Από την επόμενη μέρα η Μαρία φίλευε τον άγνωστο άντρα βοηθώντας τις ανάγκες του.
Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος γεννήθηκε στη Αθήνα. Αποφοίτησε από την αγγλική σχολή λογοτεχνίας «awarded by the writing scool». Γράφει σίριαλ για την τηλεόραση, Θέατρο και Λογοτεχνία. Έχουν ανέβει 5 θεατρικά έργα του. Έχει γράψει συνολικά 28 βιβλία, 18 μυθιστορήματα ενηλίκων και 10 παιδικά. Το βιβλίο «Υπατία» παρουσιάστηκε στην κεντρική αίθουσα της βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 2007. Γυρίστηκε ταινία με τον τίτλο “Agora” Ισπανική παραγωγή 2009. Τελευταία του μυθιστορήματα είναι: «Παράτα με». «Πίστη και Περηφάνια» «Μεθοδολογία Δημιουργικής γραφής» «Κραυγές γυναικών-Τροία μου» Σχεδόν γυναίκα» «Ιδανικό αόριστο» ποίηση, «Άλκηστις» «Αγνοδίκη η Αθηναία» 24 γράμματα εκδόσεις.Ραδιοφωνικός παραγωγός στην εκπομπή «Εγώ κι Εσείς», στο Greek Radio and news Florida, Μέλος της Εταιρίας Συγγραφέων