Στις 15 Δεκεμβρίου οι εκδόσεις Θίνες και οι Φίλοι στο Φίλιον παρουσίασαν το βιβλίο της Ελίνας Αφεντάκη από αλάτι. Οι Λογοδιαδρομές ήταν εκεί και απολαύσαμε διά ζώσης την ποιήτρια και μεταφράστρια Κατερίνα Λιάτζουρα και τη συγγραφέα και εικαστικό Ηρώ Νικοπούλου να παρουσιάζουν με ξεχωριστό τρόπο την ποιήτρια και τους θεματικούς άξονες και τα μορφολογικά και υφολογικά χαρακτηριστικά της συλλογής, με τα αντίστοιχα αποσπάσματα.
Στο τέλος της εκδήλωσης η Eλίνα Αφεντάκη δήλωσε ότι η ποίηση για εκείνη είναι «τείνω το χέρι στον αναγνώστη», με την έννοια πως οτιδήποτε γράφει θέλει να τον εμπεριέχει και να τον αφορά. Η φθορά και απώλεια είναι στοιχεία της ζωής και όπως έχει φανεί όποιος προσπάθησε να κερδίσει την αθανασία κατακρημνίστηκε.
Παραθέτουμε ένα από τα ποιήματα της συλλογής, με την άδεια της ποιήτριας και ευχόμαστε το αλάτι των στίχων και της θάλασσας της Τήνου να ταξιδέψει γαλήνια και όμορφα σε τόπους και ψυχές.
Polaroid
Αυτή η Polaroid τα μαρτυράει όλα, δες!
Εγώ είκοσι κι εσύ σχεδόν τριάντα
-το βλέπεις στα μάτια μας-
Οι γραμμές είναι μόνο ευθείες
Καμπύλη πουθενά, ούτε μια τεθλασμένη!
Για σένα η ζάχαρη στον καφέ ήταν ιεροσυλία
Κι εγώ δεν «κατάπινα»
που έβαζες τους Stones πάνω απ΄΄’ τους Βeatles.
Έτσι, ζωσμένοι με τις ιδέες μας
ταξιδέψαμε για χρόνια
Έτσι, αμίλητοι
Για ελιγμό, ούτε λόγος
Ισοδύναμος της υποχώρησης ήταν
Θάμνοι πυκνοί, αδιαπέραστοι
Έτοιμοι να φαγωθούμε για το αστείο δίκιο μας.
Μα αν κάτι μας έσωσε
-αλήθεια στο λέω-
Είναι που και οι δυο πιστεύαμε στα τέρατα