Landai *
Αδικημένες απ’ την γεωγραφία
Στεγνή από τη θάλασσα πατρίδα κι όμως τόσο μπλε
Απ’ τη γιαγιά Ρωξάνη κληρονομούν τη δυστυχία χιλιάδες χρόνια
Στα μάτια τους χρόνια γεύση πολέμου
Φυλακισμένες σε γαλάζιους υφασμάτινους λόφους
Δεν έχουν πρόσωπο, ούτε φωνή
Στον τάφο τους δεν μπαίνει καν το όνομά τους
Σύζυγος του…
Κόρη του …
Στον τόπο που αποκεφαλίζονται οι κούκλες
Που απαγορεύονται οι χαρταετοί γιατί πετούν
Δεν υπάρχει δικαίωμα
Στην μόρφωση
Στην αγάπη
Στα παιδιά τους
Τα όπλα τους, δικέφαλα φίδια με εικοσιδυό σπονδύλους
Τα λένε στη χρυσή βελόνα μα είναι ξίφη ασημένια
Δηλητηριώδη για τις ίδιες, αν βρεθούν
Πυρπολούνται ή δολοφονούνται
Σωπαίνουν
Το γαλάζιο μουσκεύουν
Οι θλιμμένες πριγκίπισσες της Βακτριανής
*Μικρά δηλητηριώδη φίδια που ζουν στην κεντρική Ασία
Η Μαρία Πασλή γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε διακόσμηση και σκηνογραφία. Εργάζεται ως οργανώτρια πολιτιστικών εκδηλώσεων και γράφει κριτικές για θεατρικές παραστάσεις. Έχει εκδώσει το “Αόρατο κορίτσι” από τις εκδόσεις Εύμαρος.Το ποίημα Landai είναι υπό έκδοση.