Αύγουστος
Δεν είναι μήνας αυτός
δεν έχει τίποτα απολύτως
μια άδεια λέξη είναι μόνο
να γεμίζει το στόμα δήθεν
κι ούτε ένα κοχύλι στην παραλία
έστω μια άσπρη μέρα
μήτε μια σκιά σου στο δρόμο
δεν έχει ούτε νύχτες εδώ
το κενό στη γωνία περιμένει
να ακούω μόνο τη φωνή σου
αφού λείπεις ήδη τρεις βδομάδες
δεν θα’ ναι Αύγουστος αυτός
χωρίς εσένα.
Μεσημέρι, με τόλμη
Όχι, δεν έχω
δεν κράτησα ποτέ
ως τώρα ημερολόγιο
ούτε καν το σκέφτηκα
κι όμως θα έπρεπε
μετά από τόσα και τόσα
που έχουν συμβεί
ιδίως στη συνέχεια εκείνης
της πρώτης μας συνάντησης
στο μεταξύ έχω ήδη αρχίσει
να διαβάζω το παρελθόν
στην επιδερμίδα σου
έναν χάρτη λεπτομερή
μυστικών, φθοράς κι επιθυμιών
χωρίς να παραλείπω το παραμικρό
κάθε λεπτομέρεια ένας γκρεμός ύπουλος
η ανθρώπινη φύση να δείχνει πλάνη
οι έρωτες, ο μάταιος λόγος
στο λαιμό η αγωνία της επόμενης μέρας
δεν ξεχνώ βέβαια
τον Φεβρουάριο, εκείνη τη νύχτα
που μιλήσαμε για πρώτη φορά
στο κέντρο μιας πόλης
που καίγεται σήμερα από το πρωί
βγαίνεις ολόκληρη από τη φωτιά
να μου τηλεφωνήσεις
μια υπόσχεση θέλησης για όραμα.