8. στερεότυπα
Διαβάζοντας μαντρικά, στη δυτική βεράντα, τον κόμη Λωτρεαμόν, ενώ το φως καταβυθίζεται στη θάλασσα και στη θέση του αφυπνίζονται σταγόνες κατακερματισμένης νύχτας, δεν αποφεύγω να συλλογιστώ επί των στερεοτύπων. Τα στερεότυπα επαναλαμβάνονται συνεχώς, και νομιμοποιούνται ως τέτοια, μέσω αυτής ακριβώς, της επανάληψης. ‘Έτσι πχ τη – δημιουργική – άρνηση του εμπειρικού εγώ, οι απλοϊκοί ρέκτες σκανδιναβικών γρίφων, ανίκανοι να κοινωνήσουν την ουσία μιας μετα – γλώσσας, την μεταφράζουν εξακολουθητικά ως «δίψα θεού» ή ως «σχιζοφρένεια». Οι υπόλοιποι –ένθερμοι συμμέτοχοι στο διονυσιασμό της – τη λέμε ποίηση.
9. φίλαθλοι και ποιητές
Η κατασκευή μιας φίλαθλης «νίκης» (ή η περιοδική – ανά σεζόν- ανακατασκευή της) είναι μια ταυτοτική εξίσωση με άπειρες λύσεις και ταυτόχρονα ένας αποτελεσματικός μηχανισμός χειραγώγησης. Ο εαυτός, τμήμα του ισοπεδωτικού όλου και ταυτόχρονα, λαμπρή μονάδα αυτόβουλου πανηδονισμού, φορέας και κοινωνός μιας αλληλουχίας αφορμών και αιτιών του ανήκειν, τίθεται, φυσικά, στον αντίποδα της εκλεπτυσμένης διανόησης. Ακόμη κι ο ποιητής, που λέει ο λόγος, θα γίνει εδώ λύκος. Και αφού, ο φίλαθλος, ουρήσει κυκλικά για να οριοθετήσει τη θέση του εντός αγέλης, να υπογραμμίσει την ηγεμονία του και να εδραιώσει το δικαίωμα στην τροφή, θα δείξει τα δόντια του γρυλλίζοντας, και θα επιτεθεί στους αντίπαλους διψασμένος για αίμα. Ανάλογες συμπεριφορές, παρατηρούνται συχνά και μεταξύ των ποιητών.
10. δεύτερος (θερμοδυναμικός) νόμος
Η κίνηση κι ο χρόνος, ραμμένα στην ίδια τη σύλληψη της ζωής, εδραιώνουν την πραγματικότητα, την άρνηση της φθοράς και την αποδοχή της ανάγκης μετασχηματισμού της ενέργειας, ως συμπαγούς και διατηρήσιμης ουσίας, προς δομές μεγαλύτερης εντροπίας. Για αυτό ο δεύτερος νόμος έχει μια ισχυρή θεολογική υπόσταση. Δείχνει τη ροή προς μια κατεύθυνση (που συνεπάγεται και το βέλος το χρόνου) και ταυτόχρονα υπόσχεται την τάξη και τον έλεγχο. Είναι – στην ουσία – η καρτεσιανή πλάνη της προτεσταντικής ηθικής: Ενώ φαντασιώνεσαι μια ζωή και έναν θάνατο υπό καθεστώς πλήρους ελέγχου με όρους επιστημονικούς, στην πράξη ζεις στοιχειωμένος από την ανομολόγητη παραδοχή της ανικανότητας του οποιουδήποτε ελέγχου. Οι ανάποδες εκρήξεις, οι ανανήψαντες ομοφυλόφιλοι και οι μετανοούντες νεοναζί, απαγορεύονται φυσικά. Οι παρεκτροπές είναι είτε αιρέσεις επί της θρησκείας σου, είτε τζιχάντ κάποιας άλλης θρησκείας.
Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος – 05/2016 [συλλογή ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ, ΕΝΑΣΤΡΟΝ 2018]