1. ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΜΑΗ
Η πλάση γιόρταζε εκείνο το
πρωί. Είχε ξυπνήσει από ύπνο
βαθύ.
Είχε δει όλα τα όνειρά του κόσμου,
τις αγωνίες, τις χαρές, τα πάθη,
τον έρωτα που ήταν όλος δικός σου.
Μπήκαμε στη βαρκούλα κι ανοίξαμε
πανιά,
με το βλέμμα ν’ ατενίζει τα κύματα
τα ασημιά, τα γλαροπούλια που
κοντοζύγωναν την πρύμνη,
Και άπλωναν τα όμορφα φτερά
που έσμιγαν και σμίγαμε κι εμείς,
μέσα
στο πέλαγος, που υποσχόταν
πως η αγάπη, πρώτη του Μάη, πάντα
θα νικά.
2. ΣΜΙΛΕΥΤΗ ΑΓΑΠΗ
Το λευκό μάρμαρο ζωντάνεψε
το σμιλεμένο σώμα. Πήρε τη ζεστασιά
της ανάσας σου.
Τα αλαβάστρινα χέρια σου
τύλιξαν το βλέμμα που έβλεπε
πίσω απ’ την κορυφογραμμή των
αθέατων σκέψεών σου.
Τώρα το φως αποκάλυψε το όνειρο
που οι μάντεις χρόνια πάσχιζαν να ερμηνεύσουν.
Σαν η αγάπη απ’ τον κόκκο γεννηθεί,
με χώμα, νερό, μόχθο, ήλιο και χαρά
αναμιχθεί, τότε ο έρωτας και η ζωή
πάντα θα ζωντανεύουν.
Μέσα από το πρώτο σου γλυκό φιλί.