My Blog
Ο συγγραφέας που δεν θα γίνει ποτέ συγγραφέας, από την αριστούχο φοιτήτρια Κλασικής Φιλολογίας Ελένη Χέλμη
Λένε ότι οι μεγάλοι συγγραφείς είναι αδύνατον να ζήσουν και να ισορροπήσουν, να βρεθούν σε μια έστω ραγισμένη αρμονία με τα απομεινάρια του κόσμου, αν δεν γράφουν τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα κάθε μέρα. Λοιπόν, εγώ έχω να γράψω κάτι αξιόλογο, ή αξιόγραφο -...
Κριτική τοποθέτηση του Νίκου Καψιάνη στο έργο του Αντώνη Χαριστού ΕΜΠΟΡΟΣ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, από τις εκδόσεις Υψικάμινος
Τρεις πράξεις θεατρικού, με τρεις εκάστη από αυτές σκηνές. Στην αρχική πράξη ο Αντώνης Χαριστός ως σύγχρονος Δημήτρης Ψαθάς, αναβιώνει την κωμωδία, εφαρμόζοντας παιδαγωγική σάτιρα, προκειμένου να φέρει στο προσκήνιο «μαύρες» αλήθειες. Χρησιμοποιώντας τον...
Μια Ξένη Ιστορία, από τον Αλέξανδρο Αντωνίου
Ο ήχος από τις ειδοποιήσεις του τηλεφώνου ήταν το μόνο που διέκοπτε τη σιωπή μέσα στο ταξί. Ο Ηλίας κοίταξε την οθόνη διαγράφοντας με μηχανικές κινήσεις μηνύματα και emails που είχαν μαζευτεί μετά από τόσο καιρό. Το ταξί κινούνταν αργά μέσα στους γεμάτους και...
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, από τον Παναγιώτη Χρυσίδη
Στο σαλόνι, πάνω στο μεγάλο στρόγγυλο τραπέζι με την κόκκινη τσόχα, είχε τη φωτογραφία του, ανάμεσα σε άλλες. Μία μικρή κορνίζα με ένα σπασμένο τζάμι. Η φωτογραφία, όπως όλες, ασπρόμαυρη, και δίπλα της το καντηλάκι που καιρό ήταν σβηστό. Η εικόνα της Παναγιάς ακριβώς...
Penelope’s Ithaka S.A, από τη Χρυσούλα Σκλαβενίτη
Οι κραυγές κόπασανακριβώς τη στιγμή που άγγιξε τα χείλη της το πανάκριβο Dior κόκκινο κραγιόν της. Άνοιξε την οθόνη.Έστρεψε την κάμερα στο κέντρο της μεγάλης σάλας.Κορμιά σφαγμένα, σπαθιά σπασμένα, ασπίδες ανάποδα σαν πιατέλεςμε κομμάτια πηλού, κρέατακαι κρασί...
Η Υφάντρα του Κατάφυτου, από τη Βίκυ Δαμιανού
Ξεδιπλώνω τα πέπλα της Φαντασίας. Υπολογίζω μέτρα και διαστάσεις. Εκείνη, πίνει τον καφέ που της σέρβιρα και κοιτάζει με ανυπομονησία τα χέρια μου, όπως απλώνουν τα μακριά λευκά υφάσματα πάνω στον καναπέ του σαλονιού. Η μυρωδιά της κλεισούρας και της ναφθαλίνης που...