My Blog
Ήχοι άηχοι, Λίκνο της Άνοιξης και Μετουσίωση από τη βραβευμένη Νίκη Σκουτέρη
ΗΧΟΙ ΑΗΧΟΙ Ο ήχος του βιολιού φωνήεντα σκορπίζει, δύο α κι ένα ω φωνάζουν σ' αγαπώ. Η νύχτα αναστενάζει πώς να φροντίσει έναν έρωτα; Τα άστρα της σκορπίστηκαν, κρεμάστηκαν τα φωνήεντα σε κάτι όνειρα ξεχασμένα. Δυσκόλεψε ο κόσμος οι όρκοι καταπατήθηκαν, δύο α κι ένα ω,...
Στη Λευκάδα του Οδυσσέα από τη Χρυσούλα Σκλαβενίτη
Η επιστροφή στον τόπο που σου έδωσε δύναμη κάποτε να σταθείς στα πόδια σου είναι ευλογία και κατάρα μαζί. Ευλογία, γιατί η δύναμη παραμένει εκεί και θα την πάρεις φεύγοντας μαζί σου. Κατάρα, γιατί ο κίνδυνος να εγκλωβιστείς στα θέλγητρά του και να μη φύγεις ποτέ,...
Βιβλιοκριτική Vs Βιβλιοπαρουσίασης από την Ελένη Περρίκου
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία σύγχυση ανάμεσα στον ορισμό της κριτικής της λογοτεχνίας και της παρουσίασης λογοτεχνικού βιβλίου. Ακούμε συχνά, στις βιβλιοπαρουσιάσεις ότι θα μιλήσει ο τάδε κριτικός λογοτεχνίας ο οποίος τελικά δεν είναι παρά ακόμα ένας ακόμα...
Πλάσματα του βυθού και Οικογένεια Γκράχαμ από την Γεωργία Πολυκανδριώτη
ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ Με λένε Αμφιτρίτη. Είμαι γυναίκα του βυθού. Στο κέλυφος μου καθρεφτίζεται το φεγγάρι. Το βράδυ αναδύομαι στα όνειρα ανδρών. Χθες το βράδυ ο Αχιλλέας είχε αναμμένο το κερί στο κομοδίνο του. Δίπλα του μια στοίβα βιβλία. Ο Αχιλλέας είναι ποιητής. Μαζί...
Kóκκινη παλίρροια από τον Αλέξανδρο Αντωνίου
«Νιώθω την ένταση σιγά-σιγά να αυξάνεται μέσα μου, αρχίζει αυτό το υπόκωφο βουητό, ένας ήχος σαν καρδιοχτύπια τα οποία όσο περνάνε τα λεπτά αυξάνονται: πιο γρήγορα, πιο δυνατά» σκεφτόταν η Παλίρροια. Είχε έρθει ξανά εκείνη η ώρα της μέρας, όπου η αδελφή της η Σελήνη...
Παιδικό δωμάτιο από την Ολυμπία Θεοδοσίου
Σκαρί χωμένο βαθιά στη γη το παιδικό του δωμάτιο, με μια αλμύρα κολλημένη στους τοίχους σαν πεταλίδα, η οποία τον ξυπνούσε αχάραγα για να του πλύνει τις πληγές, από τη μία τις έθρεφε και από την άλλη τον ανάγκαζε να σπαρταρά από τον πόνο, ήταν η τιμωρία του επειδή...