ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Να σ΄ αφήσω πάλι να μιλήσεις; Όπως παλιά που θόλωνες με τα χνώτα το τοπίο και χανόμουν μέσα σε υποθέσεις μέσα στα δικά σου χρώματα μια παράταιρης, άλλοι την είπαν αχρείαστης, έκρηξης -κανείς μας δεν έβλεπε τότε καθαρά τις λέξεις‧ έχεις...
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Να σ΄ αφήσω πάλι να μιλήσεις; Όπως παλιά που θόλωνες με τα χνώτα το τοπίο και χανόμουν μέσα σε υποθέσεις μέσα στα δικά σου χρώματα μια παράταιρης, άλλοι την είπαν αχρείαστης, έκρηξης -κανείς μας δεν έβλεπε τότε καθαρά τις λέξεις‧ έχεις...
Φθινόπωρο Σ’ αυτές τις φλούδες του καλοκαιριού Έτσι όπως λιάζονται στα λιθόστρωτα της μνήμης Σ’ αυτούς τους δρόμους που βήματα δεν αντηχούνε Έτσι όπως οι άνεμοι με φύλλα τους γεμίζουν Σ’ αυτό το θάμπος της λήθης που ολοένα απλώνεται Έτσι όπως τα...
Ειρηνίστρια. Αυτή είναι η λέξη που στην κυριολεξία, με ορθότητα και με ακρίβεια,χαρακτηρίζει τη μεγαλειώδη φυσιογνωμία της Αυστριακής κόμισσας Bertha von Suttner,της πρώτης γυναίκας που βραβεύτηκε το 1905 με το Νόμπελ Ειρήνης. Είναι η λέξη...
Ο Νίκος δεν είχε μιλήσει. Ούτε όταν άκουσε τον πρώτο χαρακτηρισμό «ντροπή», ούτε όταν είδε το βίντεο με το έργο να ξεκρεμιέται από τον τοίχο. Ένα πανί, μια σημαία. Ροζ. Ήξερε τι έλεγε ο κόσμος. «Το 'χουν ξεφτιλίσει με την τέχνη τους». «Αν αυτό...
«Να λοιπόν πως θα ζωγραφίζεις και τον ουρανό σου κάθε μέρα. Με τις σκέψεις και με τις πράξεις σου. Έτσι θα πετάς και το αεροπλανάκι σου. Θα έχεις ήλιο, μόνο όταν έχεις μέσα σου χαρά και αγάπη. Η στεναχώρια και η λύπη, θα γίνονται...
Το διήγημα έλαβε το 2ο βραβείο στον 1ο διαγωνισμό διηγήματος των εκδόσεων Κομνηνός και συμπεριλήφθηκε στην έκδοση ΕΝΑΣ ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΕΣ. Επιτέλους άνοιξε τα μάτια του…. Πεινάς; Θες νερό ; Τι θες ; Τσι…. Τι …. Έκλεισε τα μάτια του ξανά. Κι εκείνη...
Αύγουστος Δεν είναι μήνας αυτός δεν έχει τίποτα απολύτως μια άδεια λέξη είναι μόνο να γεμίζει το στόμα δήθεν κι ούτε ένα κοχύλι στην παραλία έστω μια άσπρη...
- Ι - Περιμένοντας Στο στόμα του λύκου μονίμως ψάχνω το «αρνίον». Στη μέση του χάους «Εκείνον» που τάξη θα βάλει. Στην άγονη γη της ζωής μου νερό καθαρό κι ανεξάντλητο. Στο τέρμα του κόσμου αυτού αρχή ενός άλλου καιρού. «Παν εκ των οφθαλμών μου...
Το παραμύθι «Οι βοηθοί του Συρτούλη» είναι βραβευμένο με έπαινο στον 1Ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πεζογραφίας Κέφαλος, Νοέμβριος 2019. Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Στόχος του είναι να καλλιεργήσουν τα παιδιά...
Ξύπνησα τεντώθηκα και κάτι κινήθηκε πίσω.Ένα φούντωμα από τρίχες εκεί χαμηλά στη μέση.Η ουρά βγήκε πρώτα,μετά τα γόνατα λύγισαν από μόνα τους και ήθελαν χώμα.Τα χέρια τεντώθηκαν κι έγιναν ποδάρια.Οπλές αντί για παλάμεςκαι λύπη αντί για δάχτυλα. Την...
Ζω ολοένα και περισσότερο με τη συνειδητοποίηση και την αίσθηση της παρουσίας του αγνώστου μέσα στο γνωστό, του αινίγματος μέσα στο τετριμμένο, του μυστηρίου σε κάθε πράγμα και, κυρίως, των προόδων μιας νέας άγνοιας σε κάθε...
Ο βραβευμένος ποιητής και πεζογράφος Γιώργος Βέης απαντάει σε ερωτήσεις της Αλεξάνδρας Μάνου για τη λογοτεχνικότητα, τα «εργαλεία» που κινητοποιούν ή εμπνέουν το συγγραφέα, τον δρόμο που οδηγεί στην αναγνωρισιμότητα και την κινητήρια δύναμη της...
Με λένε Αντιγόνη, Μόνο η μάνα μου με φώναζε Άντα Απόγονος γονιών αγαπημένων με ίδιο dna Για σας τεράτων Κι εγώ τότε τι είμαι; Σπόρος ακατάδεκτος για εσάς, καθρέφτης της μεγαλοψυχίας σας ή…; Σε στάση ικεσίας ψιθυρίζω αδιάλειπτα σ’ αγαπώ στον...
Έαρ απογυμνωμένο, αέναη προσμονή θάλασσα πλανεύτρα πώς πλανεύεις τους ποιητές; Εις νόστος με καλεί ποια πατρίδα ν’ ακολουθήσω σε ποια να προστρέξω; Διαφωνώ με αυτό που λέγουν « Όπου γης, πατρίς» Πατρίδα μου είναι η Ελλάδα της μοναξιάς, του απείρου...
Σηκώθηκε η νύχτα, χωρίς φωνή, φορώντας το χρυσαφένιο της κάλυμμα Και το φεγγάρι - αμείλικτο, παρόν - να κοιτάει -, δίχως να χαμογελάει. Ότι απέμεινε αιωρείται σαν καπνός σ΄ άδεια αίθουσα, μια ανάμνηση που δεν θυμάμαι αν την έζησα ή την φαντάστηκα....