Επιλογή Σελίδας
«Κόκκινη πολυθρόνα» από τη Μαριλένα Κάββουρα

«Κόκκινη πολυθρόνα» από τη Μαριλένα Κάββουρα

Πλησιάζω σε μια γνώριμη γειτονιά, ένα γνωστό σπίτι. Τα πόδια μου με οδηγούν από μόνα τους στο μονοπάτι που τόσες φορές έχουν διαβεί. Το πόμολο της πόρτας ήδη κάνει τα παράπονά του. Ανεβαίνω τα σκαλιά, ταυτόχρονα με το ανέβασμα των παλμών μου. Τα...

Διαβάστε Περισσότερα
Το μαντήλι από τον Αλέξανδρο Αντωνίου

Το μαντήλι από τον Αλέξανδρο Αντωνίου

Είχε ετοιμάσει τακτικά το διαβατήριό της, είχε φορέσει τα καλά της παπούτσια και το μυρωδάτο μαντήλι της, τα οποία κρατούσε σε ξεχωριστό συρτάρι και τα έβγαζε μόνο στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, πάντα παρούσα στην εκκλησία του χωριού. Στα...

Διαβάστε Περισσότερα
«Πειραιάς»  από την Σοφία Κουζούμη

«Πειραιάς» από την Σοφία Κουζούμη

«Επόμενη στάση, Πειραιάς». Έφτασα. Κατεβαίνω από το τρένο και, πριν βγω από το παλιό κτίριο του Ηλεκτρικού Σταθμού, κοιτάζω ψηλά στο ρολόι κάτω από τη γυάλινη, θολωτή οροφή. Σε μισή ώρα θα συναντήσω τη Χριστίνα στην πλατεία Κοραή, μπροστά από το...

Διαβάστε Περισσότερα
Στη Λευκάδα του Οδυσσέα από τη Χρυσούλα Σκλαβενίτη

Στη Λευκάδα του Οδυσσέα από τη Χρυσούλα Σκλαβενίτη

Η επιστροφή στον τόπο που σου έδωσε δύναμη κάποτε να σταθείς στα πόδια σου είναι ευλογία και κατάρα μαζί. Ευλογία, γιατί η δύναμη παραμένει εκεί και θα την πάρεις φεύγοντας μαζί σου. Κατάρα, γιατί ο κίνδυνος να εγκλωβιστείς στα θέλγητρά του και να...

Διαβάστε Περισσότερα
Kóκκινη παλίρροια από τον Αλέξανδρο Αντωνίου

Kóκκινη παλίρροια από τον Αλέξανδρο Αντωνίου

«Νιώθω την ένταση σιγά-σιγά να αυξάνεται μέσα μου, αρχίζει αυτό το υπόκωφο βουητό, ένας ήχος σαν καρδιοχτύπια τα οποία όσο περνάνε τα λεπτά αυξάνονται: πιο γρήγορα, πιο δυνατά» σκεφτόταν η Παλίρροια. Είχε έρθει ξανά εκείνη η ώρα της μέρας, όπου η...

Διαβάστε Περισσότερα
Παιδικό δωμάτιο από την Ολυμπία Θεοδοσίου

Παιδικό δωμάτιο από την Ολυμπία Θεοδοσίου

Σκαρί χωμένο βαθιά στη γη το παιδικό του δωμάτιο, με μια αλμύρα κολλημένη στους τοίχους σαν πεταλίδα, η οποία τον ξυπνούσε αχάραγα για να του πλύνει τις πληγές, από τη μία τις έθρεφε και από την άλλη τον ανάγκαζε να σπαρταρά από τον πόνο, ήταν η...

Διαβάστε Περισσότερα
«Ο μονόλογος του Φούτη» από την Αλεξάνδρα Μάνου

«Ο μονόλογος του Φούτη» από την Αλεξάνδρα Μάνου

Ωχ το αφεντικό είπε να βάψω την ταμπέλα…πάλι τ΄αμάξια σύρριζα στη σκάλα…χτες τα πίναμε  με τα παιδιά, πού να ΄ξερα τι με περιμένει! Ε φίλε με το ακριβό cabrio, δουλεύω εγώ! Πάλι μ΄έπιασε πόνος, αυτό το βάσανο στο πόδι δεν περνάει! Να΄χα ένα...

Διαβάστε Περισσότερα
«Μια μέρα» από την Αλεξάνδρα Μάνου

«Μια μέρα» από την Αλεξάνδρα Μάνου

Το ξυπνητήρι χτύπησε αναγκάζοντας την Ιουλία να αφήσει το ζεστό κρεβάτι για να ετοιμαστεί για τη δουλειά. Σήμερα ήταν χαρούμενη γιατί θα έπαιρνε τον πρώτο της μισθό. Συναισθήματα ικανοποίησης και συγκίνησης κατέκλυζαν την ψυχή της, γιατί όσα...

Διαβάστε Περισσότερα
«Το μπάρκο» από την Ελένη Περρίκου

«Το μπάρκο» από την Ελένη Περρίκου

«Δεν ενθουσιάζομαι με την ιδέα να γίνεις αξιωματικός Εμπορικού Ναυτικού! Δεν ταιριάζει σε γυναίκα, θα αποξενωθείς!». Πάντα με αποθάρρυνε η μάνα μου για την επαγγελματική μου επιλογή, όμως δεν κατάφερε να μου αλλάξει γνώμη.Έπειτα από τρεις ώρες...

Διαβάστε Περισσότερα
«Ελληνικός Τιτανικός» από την Αλεξάνδρα Μάνου

«Ελληνικός Τιτανικός» από την Αλεξάνδρα Μάνου

Ο μεγαλοπρεπής μαύρος μεταλλικός όγκος που επέπλεε στη θάλασσα διέκοψε αποφασιστικά τον παφλασμό των κυμάτων ενώ οι στεριανοί της συμπρωτεύουσας στην προκυμαία αγνάντευαν και κουνούσαν μικρά ολόλευκα κομμάτια αποχαιρετώντας – για πόσο άραγε – και...

Διαβάστε Περισσότερα
error: Content is protected !!