ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ… ΑΠΟ ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΣΤΟ ΟΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι ένα ψυχικό μωσαϊκό από χνουδένια αγγίγματα, κελαρυστά ψιθυρίσματα, λικνιστά νανουρίσματα, ήλιους και...
Η ΑΡΚΟΥΔΑ Καθημερινά παίρνουμε μαζί τον πρωινό καφέ. Εγώ, με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε: μπουγάτσα, λουκανικόπιτες, λουκουμάδες… Εκείνη πίνει σκέτο ελληνικό, με ένα κουλουράκι σουσαμένιο. Είναι μονίμως σε δίαιτα – νηστεία. Πριν από την τελευταία...
Παραμύθι για την ιστορία ενός τόπου Η ιστορία μιλά για μια Νύμφη. Κανείς δεν ξέρει μέχρι σήμερα ποιο είναι το όνομά της. Όσοι την έβλεπαν την ήθελαν δική τους γιατί ήταν πολύ όμορφη. Όμως κανένας δεν μπορούσε να την έχει γιατί εκείνη ήθελε απλά να...
Μια μέρα σαν λευκό χαρτί Μια μέρα σαν τη σημερινή θα το έσκαγα με μια βαλίτσα στο χέρι μακριά από τη βία να σ'αγαπώ Μια μέρα σαν τη σημερινή θα έβλεπες τον καπνό της απουσίας μου γύρω από το λαιμό σου Μια μέρα σαν την σημερινή θα φούσκωνε από πάθος...
Ο νερόμυλος Με το που ’ρθαν απ’ την πατρίδα, έστησε νερόμυλο. Το πρωί δάσκαλος στα τριγύρω τα χωριά, απ’ το μεσημέρι και μετά πλιγούρια, κορκότα και αλεύρια κοπανούσε. Μόλις είχε αποξηρανθεί η λίμνη, τίγκα στο κουνούπι ο βάλτος των Γιαννιτσών. Δύο...
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Να σ΄ αφήσω πάλι να μιλήσεις; Όπως παλιά που θόλωνες με τα χνώτα το τοπίο και χανόμουν μέσα σε υποθέσεις μέσα στα δικά σου χρώματα μια παράταιρης, άλλοι την είπαν αχρείαστης, έκρηξης -κανείς μας δεν έβλεπε τότε καθαρά τις λέξεις‧ έχεις...
Φθινόπωρο Σ’ αυτές τις φλούδες του καλοκαιριού Έτσι όπως λιάζονται στα λιθόστρωτα της μνήμης Σ’ αυτούς τους δρόμους που βήματα δεν αντηχούνε Έτσι όπως οι άνεμοι με φύλλα τους γεμίζουν Σ’ αυτό το θάμπος της λήθης που ολοένα απλώνεται Έτσι όπως τα...
Ο Νίκος δεν είχε μιλήσει. Ούτε όταν άκουσε τον πρώτο χαρακτηρισμό «ντροπή», ούτε όταν είδε το βίντεο με το έργο να ξεκρεμιέται από τον τοίχο. Ένα πανί, μια σημαία. Ροζ. Ήξερε τι έλεγε ο κόσμος. «Το 'χουν ξεφτιλίσει με την τέχνη τους». «Αν αυτό...
«Να λοιπόν πως θα ζωγραφίζεις και τον ουρανό σου κάθε μέρα. Με τις σκέψεις και με τις πράξεις σου. Έτσι θα πετάς και το αεροπλανάκι σου. Θα έχεις ήλιο, μόνο όταν έχεις μέσα σου χαρά και αγάπη. Η στεναχώρια και η λύπη, θα γίνονται...
Το διήγημα έλαβε το 2ο βραβείο στον 1ο διαγωνισμό διηγήματος των εκδόσεων Κομνηνός και συμπεριλήφθηκε στην έκδοση ΕΝΑΣ ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΕΣ. Επιτέλους άνοιξε τα μάτια του…. Πεινάς; Θες νερό ; Τι θες ; Τσι…. Τι …. Έκλεισε τα μάτια του ξανά. Κι εκείνη...
Αύγουστος Δεν είναι μήνας αυτός δεν έχει τίποτα απολύτως μια άδεια λέξη είναι μόνο να γεμίζει το στόμα δήθεν κι ούτε ένα κοχύλι στην παραλία έστω μια άσπρη...
- Ι - Περιμένοντας Στο στόμα του λύκου μονίμως ψάχνω το «αρνίον». Στη μέση του χάους «Εκείνον» που τάξη θα βάλει. Στην άγονη γη της ζωής μου νερό καθαρό κι ανεξάντλητο. Στο τέρμα του κόσμου αυτού αρχή ενός άλλου καιρού. «Παν εκ των οφθαλμών μου...
Το παραμύθι «Οι βοηθοί του Συρτούλη» είναι βραβευμένο με έπαινο στον 1Ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πεζογραφίας Κέφαλος, Νοέμβριος 2019. Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Στόχος του είναι να καλλιεργήσουν τα παιδιά...
Ξύπνησα τεντώθηκα και κάτι κινήθηκε πίσω.Ένα φούντωμα από τρίχες εκεί χαμηλά στη μέση.Η ουρά βγήκε πρώτα,μετά τα γόνατα λύγισαν από μόνα τους και ήθελαν χώμα.Τα χέρια τεντώθηκαν κι έγιναν ποδάρια.Οπλές αντί για παλάμεςκαι λύπη αντί για δάχτυλα. Την...
Ζω ολοένα και περισσότερο με τη συνειδητοποίηση και την αίσθηση της παρουσίας του αγνώστου μέσα στο γνωστό, του αινίγματος μέσα στο τετριμμένο, του μυστηρίου σε κάθε πράγμα και, κυρίως, των προόδων μιας νέας άγνοιας σε κάθε...