Lucky Cup Άκου. Ο κόσμος είναι ένα μυστήριο, ναι. Όμως ο θάνατος, το ανθρώπινο δράμα του να είναι κανείς τα όνειρα που σφίγγονται μέσα σε μια ιδρωμένη χούφτα, ο έρωτας που σε κρατάει πιωμένο και ξύπνιο μέσα στη νύχτα -ναι, ως και ο έρωτας!- μέσα σε...
ΑΡΜΕΝΙΑ Πάσχα Τά κλαδιά τῆς σημύδας λυγίζουν ἀπό θυμό μά δέν θά σπάσουν ποτέ, ἒτσι μοῦ λένε τά φύλλα τους. Τό ρυάκι κατεβαίνει χαμηλά ἀπό τό Χελιδονόκαστρο στήν κοιλάδα μέ μιά δύναμη πού δεν υποχωρεῖ μέρα – νύχτα φτάνει ὣς ἐκεῖ πού οἱ μνῆμες...
Νύχτα, η μόνη ελπίδα για το φως σου ακατάληπτη. * Γιώργος Βέης [πρώτη δημοσίευση, Λογοδιαδρομές]
Στις 15 Δεκεμβρίου οι εκδόσεις Θίνες και οι Φίλοι στο Φίλιον παρουσίασαν το βιβλίο της Ελίνας Αφεντάκη από αλάτι. Οι Λογοδιαδρομές ήταν εκεί και απολαύσαμε διά ζώσης την ποιήτρια και μεταφράστρια Κατερίνα Λιάτζουρα και τη συγγραφέα και εικαστικό...
Αkira Vincent και Fryderyk Χθες είδα πάλι το όνειρο του Akira για τον Vincent. Μπορεί να’ ναι ο Fryderyk που με παρασύρει και με κάνει να μου αρέσει τόσο γιατί αν ο κοκκινογένης ζωγράφος έμενε στη γειτονιά μου θα κατέβαινα το δρόμο από το απέναντι...
ΑΣΥΜΠΤΩΤΟ H γυναίκα αυτή πενθούσε όταν έχανε κάτι που είχε, κρυστάλλινα ελάφια τότε ξεπηδούσαν απ’ τα δάση των ματιών ενώ εκπαιδευμένα δάχτυλα-θηρευτές με γάντια εξάλειφαν τα χνάρια. Μα η γυναίκα πενθούσε διπλά όταν έχανε κάτι που δεν είχε. Τότε...
(ΠΟΙΗΣΗ, Μετάφραση : Κώστας Μαντζάκος, Α´ ΄έκδοση Απρίλιος 2024) «Έστω και μια επιφανειακή ανάγνωση του ποιητικού έργου της Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (Μαρία Παβλικόφσκα – Γιασνορζέφσκα) αρκεί, για να διαπιστωθεί η συχνή – εμμονική σχεδόν...
4 Πάμε νοσταλγικά, όπως όταν χαϊδεύουμε τα μαλλιά της αγαπημένης μας και μένει στις ρώγες των δακτύλων μας η σκόνη από τη μνήμη της ανυπαρξίας κι εμείς υποσχόμαστε, με την αγάπη, να την μετατρέψουμε σε ασημόσκονη ύπαρξης· και τότε οι λέξεις απ’ τα...
ΠΑΤΡΙΔΟΣ Καταβοή και συγκατάβασις Θυμάμαι το παιδί του σκοτωμένου, από Χίτη συγχωριανό μήνες νωρίτερα, να κρατά την ανάσα του πίσω από την αυλόπορτα του σπιτιού του. Θυμάμαι το φονιά να σέρνεται με την κοιλιά, κρατώντας χυμένα τα σπλάχνα του...
-Ι- Ο δρόμος κάτω Θεμιστοκλέους ο δρόμος κάτω απ’ το κλειστό ερμητικά παράθυρο αιμορραγεί στην αύτανδρη βρώμα στο μπαλκόνι απλωμένα από μπουγάδα έσταζαν ρούχα τα αγκάθια της αλόης μάτωναν όσα μανίκια κρέμονταν επάνω τους κοίταζε ψηλά να ξεχωρίσει...
ΧΟΕΣ (Αποχαιρετισμός) Στην μνήμη που ολοένα θα θολώνει, Στις εικόνες που ολοένα θα σβήνουν Στα λόγια που ξεχάσαμε να πούμε Στα λόγια που είπαμε και ξεχάσαμε Σ’ όλες εκείνες τις αμήχανες στιγμές Που χάσαμε στα νούφαρα της λίμνης Σ’ όλα εκείνα τα...
Η πέμπτη ποιητική συλλογή ΝΗΣΟΣ ΚΙΡΚΗ του Πασχάλη Κατσίκα είναι ένα ταξίδι γεμάτο νοσταλγία και εικόνες που χαϊδεύουν χορδές του χρόνου και της μνήμης και δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητο κανέναν αναγνώστη. Το ομότιτλο ποίημα της συλλογής...
-Ι- Δίψα Δεν θα μπω Βρέχει συνέχεια εκεί μέσα Δεν ξέρω πότε άρχισε να βρέχει Ξέρω πως δεν σταμάτησε ποτέ Κι ούτε πρόκειται να σταματήσει Δεν είναι όμως αυτό που με φοβίζει Είναι που βρέχει συνέχεια Και ούτε μία σταγόνα δεν έχει ξεχειλίσει Κρατώντας...
-Ι- Sail again To πρόβλημα το προβάλλεις. Γι' αυτό υπάρχει. Δεν κάνει ποτέ λάθος η ετυμολογία. Μπαίνεις κάτω απ' την ομπρέλα. Προστατεύεσαι προσωρινά. Μετά τρέχεις Μετά λαχανιάζεις. Μετά σκύβεις πιάνοντας τα γόνατά σου και κοιτώντας κάτω. Τι...
ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ Είναι παιδί της νύχταςμεγαλώνει άφοβα στα στενά του λιμανιούδιορθώνει ακόμη και τον διάβολοτον κάνει να φαίνεται τουλάχιστοντριάντα χρόνια...