Λογοτεχνικά κείμενα 
Καίτη Βασιλάκου, Heinrich Böll : Η αγαπημένη που δεν έγινε αριθμός (Die ungezählte Geliebte)
Μου μπάλωσαν τα πόδια και μου έδωσαν ένα πόστο που μπορώ να κάθομαι: μετρώ τον κόσμο που περνά πάνω από την καινούργια γέφυρα. Χαίρονται βέβαια πολύ να επιβεβαιώνουν την...
Γιώτα Ταχταρά, Το µαντήλι
Ο µπαµπάς µου φορούσε κουστούµι µε γιλέκο και ζητούσε ένα σιδερωµένο µαντήλι για την τσέπη του. Η µαµά µου έβαφε τα νύχια της µέσα στο αυτοκίνητο, άσπρο περλέ για να γυαλίζουν,...
Γιώργος Βέης, Αρμενία
ΑΡΜΕΝΙΑ Πάσχα Τά κλαδιά τῆς σημύδας λυγίζουν ἀπό θυμό μά δέν θά σπάσουν ποτέ, ἒτσι μοῦ λένε τά φύλλα τους. Τό ρυάκι κατεβαίνει χαμηλά ἀπό τό Χελιδονόκαστρο στήν κοιλάδα μέ...
Γιώργος Βέης, χαϊκού
Νύχτα, η μόνη ελπίδα για το φως σου ακατάληπτη. * Γιώργος Βέης [πρώτη δημοσίευση,...
Συνέντευξη του συγγραφέα, σεναριογράφου και θεατρικού συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγου στις Λογοδιαδρομές
1.Έχετε αποφοιτήσει από αγγλική σχολή λογοτεχνίας. Τι έχετε να μας πείτε γι’ αυτό; Πώς είναι μια σχολή λογοτεχνίας στην Αγγλία; Πάντα η σπουδή είναι θετικό πρόσημο για τον...
Ο Υπερσιβηρικός, από την Ευτυχία Σταματέλου
Αντικρύζοντας τις γραμμές του τρένου σήμερα το πρωί ονειρεύτηκα για μια στιγμή… ότι από το Σταθμό Λαρίσης περνούσε λέει ο Υπερσιβηρικός! Φαντάσου αντί για μελομακάρονα, ψώνια,...