ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΙ ΕΥΠΑΡΕΥΝΕΙΑΣ
Ι
Γυμνό κορίτσι την αυγή στην αυλακιά της μέρας
Αγρότης ήλιος πρόβαλε και πάει να το κουρσέψει
ΙΙ
Δέντρο της μνήμης άνυδρο στη γη τη στεγνωμένη
Ροζιάζουνε στις φλούδες του λεηλασίας πάθη
ΙΙΙ
Κορίτσι, στάχυ, βλάστησε στο χώμα και ψηλώνει
Λιγνό, γυμνό, τροφοδοτεί του χωραφιού το πνεύμα
IV
Του κάμπου η ανάσα ζέστανε τη μέρα που ξυπνάει
Κι αναπετάει το χνώτο του, διάφανο σεντονάκι
V
Πόθους ξυπνάει η ανατολή στης μέρας το κορμάκι
Το χρυσαφί της καλαμιάς τής καίει τους αστραγάλους
VI
Η κόρη που ξεντύθηκε τη σιωπή της νύχτας
Λευτερωμένη την αυγή φυτεύει αχτίνες ήλιου
VII
Η Περσεφόνη ξύπνησε στη μήτρα της μητρός της
Κι ο στίχος τη σκηνοθετεί και τηνε ζωγραφίζει
Γιώργος Χ. Θεοχάρης, από τη συλλογή Εκ φύσεως…, εκδόσεις θράκα, 2025