ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ… ΑΠΟ ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΣΤΟ ΟΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ
Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι ένα ψυχικό μωσαϊκό από χνουδένια αγγίγματα, κελαρυστά ψιθυρίσματα, λικνιστά νανουρίσματα, ήλιους και φεγγάρια… Είναι ένα σώμα από αισθήσεις, από φύση, από πράγματα τα οποία αργότερα θα πάρουν μορφή και θα γίνουν αναπαραστάσεις, εικόνες, λέξεις, συναισθήματα, σκέψεις, ιδέες και ασυνείδητες επιθυμίες. Ο κάθε άνθρωπος έρχεται σε έναν κόσμο μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, ύλης και ανέμου, σιωπής και κραυγής, σώματος και πνεύματος, και χαράζει την πορεία του μέσα στον χρόνο.
Ωστόσο, δεν αρκεί μόνο η «υλική» υποστήριξη της ύπαρξης, ώστε αυτή να αποκτήσει την ψυχική της υπόσταση και την εσωτερικότητά της. Για να μην καταλήξει περιπλανώμενη σκιά του εαυτού της, χρειάζεται κυρίως γνήσια ψυχοσυναισθηματική επένδυση, η οποία συντελείται κατά τεκμήριο από τη μητέρα προς το βρέφος και, αργότερα, προς το παιδί της. Η ζεστή ματιά της μητέρας εμπεριέχει ένα σταθερό και βαθύ ενδιαφέρον και δίνει υπόσταση, κάνει, δηλαδή αυτό που μέχρι εκείνη τη στιγμή φάνταζε αόρατο, ορατό! «Υπάρχω» σημαίνει «αναγνωρίζομαι» από το γλυκό μητρικό βλέμμα. Η εσωτερίκευση του βλέμματος της μητέρας κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία οδηγεί το άτομο στο συμπέρασμα πως το ίδιο υπάρχει. Έτσι, κατορθώνει να δει τον εαυτό του ως ξεχωριστή οντότητα, την οποία μπορεί και αγαπά, όπως αγαπήθηκε από τη μητέρα του.
Η σχέση αυτή θεωρείται πυρήνας της ανθρώπινης ύπαρξης, καθώς της επιτρέπει να βγει από το αστραφτερό μεν, αλλά σκληρό περίβλημά της και να συναντήσει το Άλλο (το τρίτο πρόσωπο, τον πατέρα), να γνωρίσει τον κόσμο… Έναν κόσμο, ο οποίος θα ανοίξει νέους ορίζοντες και θα επιτρέψει τον εμπλουτισμό της από τον χορό της αέναης ανθοφορίας των συμβόλων.
HΛΙΟΓΡΑΦΟΣ
Ο φάρος όλη νύχτα γύριζε γύρω απ΄΄ το νησί σου.
Φώτιζε την πορεία της ύπαρξής σου,
όταν εκείνη παρασυρόταν απ’ τα υπόγεια ρεύματα της ψυχής.
Και την ημέρα, σαν ηλιογράφος, μετρούσε τις στιγμές, τις ώρες, τα λεπτά της ευτυχίας,
που έφερνε η νηνεμία του πελάγου σου.
ΨΥΧΙΚΕΣ ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΕΣ
Το απόσταγμα της ψυχής σου έφτανε μέχρι τα βάθη της Σαχάρας.
Τα ίχνη απ΄΄’ τις βραχογραφίες στο σώμα σου
Απεικόνιζαν την ύπαρξη μιας αλλοτινής σου αγάπης.
Τότε που ο άνεμος και η λιμνοθάλασσα ενώθηκαν
Και σχημάτισαν έναν κόλπο από ζεστά φιλιά.
Τώρα αναζητάς στο Μαρακές καταπράσινες κοιλάδες.
Τα σπάνια τριαντάφυλλα να συλλέξεις με ευλάβεια
που θα χρωματίσουν ξανά τα όνειρά σου.
(Συλλογή Ψυχικοί Ηλίανθοι, εκδόσεις Ιωλκός ποιητικές διαδρομές)