Αποσπάσματα από την ενότητα Στο κρεοπωλείο
1.
Στο συνοικιακό κρεοπωλείο γνωρίζουν το επάγγελμα και την οικογενειακή μου κατάσταση. Στον μικρό χώρο εργάζονται, εκτός από τον ιδιοκτήτη, η σύζυγος και ο γιος του. Αντέχεις; Ρωτάω τον γιο αστειευόμενη. Ο κρεοπώλης με τιμωρεί το επόμενο λεπτό. Αρνείται να μου πει πόσο ζυγίζει το προϊόν που αγοράζω. Όσο είναι, μου λέει, και συρρικνώνομαι. Οι καλοί πελάτες δεν νοιάζονται για κανένα βάρος.
Στο κατάστημα των χιλιάδων τετραγωνικών δεν νοιάζομαι ούτε κι εγώ για το βάρος. Κυλιέμαι στους διαδρόμους μεταξύ αγνώστων και γεμίζω το καρότσι. Στην ουρά για τα τυριά σκέφτομαι, μπορεί να αφαιρέσω αυτό ή εκείνο πριν φτάσω στο ταμείο. Επόμενος σταθμός κρέατα. Ο υπάλληλος γελάει τρανταχτά, έτσι περνάει πιο γρήγορα το ωράριο εργασίας. Γελάω κι εγώ, όσο κόβει, πολτοποιεί, συσκευάζει. Το μισό του πρόσωπο πάνω από τη μάσκα αγριεύει τώρα. Σε λίγο θα ψάχνουμε για Έλληνα και δεν θα βρίσκουμε, λέει και κοιτάζει το ζευγάρι που διαλέγει λαχανικά.
Στο τελευταίο σημείο πώλησης ο υπάλληλος εκκρίνει τεστοστερόνη. Επειδή είναι άλλο να κόβεις μπριζόλες και άλλο να τακτοποιείς τον μαϊντανό και τον άνιθο. Διαλέγω να περάσω απαρατήρητη όσο κόβει, πολτοποιεί, συσκευάζει.
2.
Ούτε η μαγείρισσα άκουσε αν θα εμφανιστεί ο αυγουλάς στη λαϊκή.
Ισορροπεί πάνω στα τακτοποιημένα αυγά του και στην πρέζα.
Ένας που γνωρίζω ισορροπεί πάνω στα μαρούλια του και πάνω στη μητέρα του. Όμως αυτή του ψωνίζει το καλύτερο και τα δόντια του δεν σάπισαν και γελάει με την καρδιά του.
Ο πατέρας του κοριτσιού γελάει λίγο. Μόνο όταν μιλάει για το Jack Russell του. Τους σκέφτομαι στην Ορεστιάδα, να κάθονται στο δωμάτιο πάνω από το συσκευαστήριο των σκόρδων και τα τσοπανόσκυλα να γαυγίζουν απ’ έξω για να τρομάξουν τους αναποφάσιστους ληστές.
Ο αγοραστής του απόμερου σπιτιού χαμηλώνει ταχύτητα για έναν χαιρετισμό. Τι ωραίο σκυλί! Έχει κι αυτός τέσσερα ποιμενικά, τα έχω δεμένα μη φοβάστε να περάσετε. Για ένα λεπτό ένα κρανίο γεμάτο γέλια βγαίνει από το παράθυρο. Για ένα λεπτό ζηλεύω τα γέλια και το απόμερο σπίτι.
Την Ευτυχία την μπλέξανε και δεν γελάει. Στη δευτέρα γυμνασίου άρχισε τις απουσίες. Όταν εμφανιζόταν είχε μελανιές στο πρόσωπο και τελικά τα παράτησε. Την επόμενη χρονιά ξαναγράφτηκε στην ίδια τάξη. Ο πατέρας της έκοψε το ποτό και κάθε μέρα στο μεγάλο διάλειμμα έρχεται στο σχολείο να της ψωνίσει από το κυλικείο και να την αγκαλιάσει. Η Ευτυχία χρωματίζει ένα αφαιρετικό έργο. Η απόχρωση που της φτιάχνω λασπώνει.
Η Μυρτώ Χμιελέφσκι είναι ελληνοπολωνικής καταγωγής και γεννήθηκε στη Στοκχόλμη. Είναι απόφοιτη της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (Αθήνα) και της Nyckelviksskolan (Στοκχόλμη). Έχει φοιτήσει επίσης στο τμήμα φωτογραφίας της Konst & Kulturakademien (Στοκχόλμη) και στο εικαστικό τμήμα του Limerick School of Art and Design (Ιρλανδία). Έχει εκδώσει τα βιβλία Walkwoman (Κουκκίδα, 2023), Ο πίσω τοίχος, ο ανεπίσημος (Ενύπνιο, 2021) και 24+7 (Θράκα, 2018). Κείμενά της περιλαμβάνονται στις συλλογικές εκδόσεις Ζαχαρωμένα βότσαλα – Überzuckerte Kieselsteine (ΑΩ, 2024), Τόπος υπερκόσμιων συρράξεων/Συνοικισμός (Futura, 2024), 24 (Intellectum, 2024), Trigger warning (ιδιωτική έκδοση για τη στήριξη της Διοτίμα, 2022), Ποιήματα της κρίσης (εκδόσεις Ιωλκός, 2020) και έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά (Ποιητική, Φρέαρ, Χάρτης, Hjärnstorm, Oδοντωτός κ.α.) και μεταφραστεί στα σουηδικά, στα αγγλικά και στα γερμανικά. Έχει συμμετάσχει στις εικαστικές εκθέσεις Χαρτο-ποιητική (circuits and currents, 2025), Κατεδαφίσεις (+oikismos, 2025), Re.Trace (gallery 7, 2024), Roi (+oikismos, 2023), Ερμηνείες (Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Αιγάλεω, 2022), Burn in (+oikismos, 2022), κ.α. Διδάσκει εικαστικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.