Τῇ αὐτῇ ἡμέρα
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη
ενός αρχαίου όσο κι ο άνθρωπος λυγμού,
ενός στην άβυσσο χαμένου ημερολόγιου,
ενός παιδιού που δεν θα φτάσει εδώ ποτέ,
ενός παιδιού που έπλαθ’ όνειρα με φώς.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη
των δακρυσμένων παρειών,
των στεγνωμένων κόκκινων ματιών,
των αντίο που δεν θέλαμε να πούμε,
των αντίο που όμως είπαμε, ηττημένοι.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη
των εξόριστων που σκέπασε το χιόνι,
των ανωνύμων στις στοές λιγνιτωρύχων,
των ψαράδων που λυπήθηκαν τα ψάρια,
των ψαριών που τους ψαράδες λυπηθήκαν.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη
των στίχων που σκορπίσαν στους ανέμους,
των λέξεων που εξεμέτρησαν το ζήν,
των πεσόντων για την πίστη τους ποιητών,
των ποιημάτων που περιμένουν να γραφτούν.
Σκύρος, Σεπτέμβριος 2025
Μακριά απ’ το Διαπόρι
Θα φεύγουν πίσω οι σπηλιές,
οι αστερίες, οι βράχοι.
Στο χρονοπλοίο μοναχός
ο επιβάτης, σιωπηλός ‧
το ξέρει – άνιση η μάχη.
Θα πέφτουν πίσω οι σκιές,
θα κλείνει η αυλαία
του λιμανιού της Λιναριάς
και ένας μίσχος λυγαριάς
θε’ να λυγά, στη Φλέα.
Θα σβήνουν πίσω οι φωνές,
σπερίσματα του Αυγούστου.
Μακριά απ’ το Διαπόρι,
θ’ αγγίζουν το βαπόρι
τ’ αρώματα του μούστου.
Θα μένουν πίσω οι γραφές.
Ο ποιητής; Να κρατηθεί ού δύνατο,
στις ρίζες της σκυρίας γής.
Το πεπρωμένο της φυγής
φυγείν – και πάλι – αδύνατο.
Σκύρος, Σεπτέμβριος 2025
O Γιάννης Σειρηνάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Οι προγονικές του ρίζες απαντώνται κυρίως στη Σκύρο, αλλά επίσης στην Εύβοια και στην Κρήτη, έχοντας συγγένεια με τον συγγραφέα Ν.Καζαντζάκη. Μεγάλωσε στον Πειραιά και αποφοίτησε από την Ιωνίδειο Σχολή το 1985. Σπούδασε στο Τμήμα Μηχανικών της Σχολής Ικάρων (ΣΜΑ) και σταδιοδρόμησε ως Αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας έως το 2024. Γράφει και σβήνει ποιήματα από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80. Συνήθως νύχτα, σε μικρά κομμάτια χαρτί που ωριμάζουν σε ξύλινα συρτάρια. Έχει εκδώσει τη συλλογή “το Αγριόχορτο” από τις εκδόσεις Leirion. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από λυρισμό, έμμετρο λόγο και ευαισθησία σε πανανθρώπινα θέματα.