Δεν την ζηλεύω
κι ας είναι απαράμιλλη η ομορφιά της.
Ούτε κι αυτή θα την ξεχάσει ο χρόνος.
Με τα πλοκάμια του θα την τυλίξει
Θα την γκρεμίσει απ΄ το βάθρο ξαφνικά.
Τώρα που έφυγαν τα νιάτα κατάλαβα…
πόσο σκληρός μπορεί να γίνει
μ΄ αυτές που επένδυσαν μόνο στο κάλλος.
Με το ραβδί του όλα τ΄αγγίζει
τα φθείρει, τα συνθλίβει, τ΄απορρίπτει.
Μόνο η ψυχή πλέκει δικές της ατραπούς,
για να ξεφύγει.
Είμαι ομοίωμα του Όντος.
Ακέραιη φέρω την ευθύνη,
να πρυτανεύει η λογική.
Τα είδωλα να μη προσκυνώ.
Στο φάσμα της εικόνας ν΄αντισταθώ.
Το φέγγος της ψυχής μου να περιφρουρώ.
Η Τριανταφυλλιά Αθανασίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο. Σπούδασε Μηχανολόγος-Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό Πόλεων και Κτηρίων. Αρχικά εργάστηκε στο υπουργείο Γεωρ – γίας και αργότερα στο Υπουργείο Παιδείας. Ασχολήθηκε με τη δημόσια εκπαίδευση επί 23 έτη ως καθηγήτρια και ως Διευθύντρια ΕΠΑΛ. Ζει με την οικογένειά της στη Ναύπακτο. Έχει παρακολουθήσει επιμορφωτικά σεμινάρια στη Δημιουργική Γραφή και στο Εργαστήριο Ποιητικού Λόγου στο ΕΚΠΑ και συμμετέχει σε πανελλήνιους και παγκόσμιους διαγωνισμούς, καθώς και φεστιβάλ ποίησης αποσπώντας διακρίσεις και βρα – βεία. Ποιήματά της περιλαμβάνονται σε ηλεκτρονικές σελίδες και περιοδικά. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές, «Τα άδυτα της ψυχής» και «Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ», ΑΩ : 2026 (πηγή : ΑΩ).