ΠαυσίλυποΣου το ’χα πει, θυμάσαι;Θα φύγουμε γρήγορα από αυτόν τον προθάλαμο.Τη μαρμαρένια πάλη δεν την κέρδισε ποτέ κανείς,μα είναι η μόνη που έχει έπαθλο και για τον ηττημένο.Δεν πειράζει που δεν το θυμάσαι.Τίποτε δεν πειράζει πια.Δεν θα...
Τριγυρνούσε, συνεχώς, με τη φωτογραφική της μηχανή απαθανατίζοντας τοπία, ανθρώπους και στιγμές της καθημερινότητας. Τις βροχερές μέρες που δε μπορούσε να βγει βόλτα, μεταφόρτωνε τις φωτογραφίες στον υπολογιστή και τις κοίταζε ξανά και ξανά...
πορεία ζωής Ρακένδυτοι με παλιές λέξεις σε παιδικά μαξιλά- ρια ακουμπάμε το κεφάλι μας. Είναι τα όνειρά μας όμως γενναίες πράξεις κι αθόρυβος ο ύπνος όπως η ζωή μας. Πώς να σου πιάσω το χέρι χωρίς να μας καταλάβουν τώρα που καιροφυλαχτούν να πιουν...
Κάθε σου λέξη — λουλούδι στον αέρα, που φέρνει ζωή σε μια σιωπή λίγο πιο πέρα. Σαν άνοιξη μέσα στον άγριο χειμώνα, με κάνει να υπάρχω το κάθε σου "λίγο ακόμα". Κάθε σου φιλί — σφαίρα φωτεινή, που σκίζει την καρδιά κι αυτή γεννάει ζωή. Δεν πονά, μα...
Μάη, μελισσοκόμε και τρυγητή ονείρων, άδραξε το φως και κάνε το στεφάνι...Να, δες! Κατηφορίζουν νιοι και νιες με τραγούδια ατίθασου ανέμου. Ho, Ho, Ho Chi Minh στα πεζοδρόμια του Παρισιούκαι στους κόκκινους ορυζώνες.Ερωτήματα ανοιχτά, ποιήματα...
Με τη νέα του συλλογή διηγημάτων «Οι αχθοφόροι» (Εκδόσεις Υψικάμινος), ο Κωνσταντίνος Λίχνος καταθέτει ένα έργο ωριμότητας, το οποίο αποτελεί μια διεισδυτική απόπειρα κατανόησης της σύγχρονης ελληνικής διαδρομής. Μέσα από δεκατέσσερις...
1. ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΜΑΗ Η πλάση γιόρταζε εκείνο το πρωί. Είχε ξυπνήσει από ύπνο βαθύ. Είχε δει όλα τα όνειρά του κόσμου, τις αγωνίες, τις χαρές, τα πάθη, τον έρωτα που ήταν όλος δικός σου. Μπήκαμε στη βαρκούλα κι ανοίξαμε πανιά, με το βλέμμα ν'...
Έλα, περπάτα Όχι στα γόνατα. Όρθια με ατένισμα αϊτού και αρμενιστής στο πλοίο Έλα, λύσε τα άρμενα κόκκινα και μαύρα περιμένουν. Πρώτη Μαΐου σήμερα μάζεψε και λίγες άγριες ανεμώνες για τις καλές ημέρες....