ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ανέκδοτο)
Ήθελες να’ χεις ένα πράσινο φύλλο στο δεξί σου χέρι
κι ένα κλαδί τ’ Αυγούστου στο ζερβό.
Να ‘χεις ένα χάρτινο καράβι άνοιξης για σώμα
και ένα άσπρο πανί στην κεφαλή
ν’ ανεμίζει στον αέρα.
Έλιωσε το χιόνι, δίχως καλοκαίρι
κι ο χρόνος έγινε καρφί
Πνίγηκε η αθωότητά σου στο νυφικό κρεβάτι.
Κι εμείς, κομπάρσοι στους δρόμους του φιδιού,
παρακολουθούμε μια ακόμη νύχτα καταιγίδας!
ΔΕΚΑ ΧΑΪΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
Ηλιοτρόπιο
η ανοιχτή καρδιά σου
στα βλέφαρά μου
Με κοιτάς γλυκά
Τον κόρφο μου φιλεύεις
δυόσμο στο φιλί
Στρώσε σεντόνι
με κέντημα ωραίο
Άσπρο στην αρχή
Ω! Ο έρωτας
αδόκιμος θάνατος
του αυθεντικού
Σβήσε το κερί
περίμενε την αυγή
στάζει το εμείς
Η στέγη αναριγά
της αγάπης τον καμβά
με κλωστή κεντά
Στην αγκαλιά μου
είσαι το αθάνατο
αλάτι της γης
Δένω μαντήλι
της αγάπης τα φιλιά
κεντάω μέσα
Φουσκοθαλασσιά
όταν αγκαλιάζονται
ετερώνυμα
Πλέκω τραγούδι
δροσοσταλιά στο στόμα
να αιωρηθώ
Η Δήμητρα Παλαπάνη γεννήθηκε στην Κω. Είναι απόφοιτος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ρόδου και της διετούς Μετεκπαίδευσης Δασκάλων.Σήμερα είναι συνταξιούχος δασκάλα και ζει στη Νίκαια. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά ( Περί Ου, Fractal, Έννεπε Μούσα, Παρέμβαση, περιοδικό Βακχικόν, ΣημειΩματάριο, ημερολόγιο 2025 Υδράνη κλπ. ) και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά (Καρυοθραύστης),καθώς και σε ποιητικές ανθολογίες από τις Εκδόσεις Όταν, ειρήνη, Βακχικόν, Παρέμβαση. Το Eκεί που στάζει η ζωή, εκδόσεις Μετρονόμος, 2025 είναι το πρώτο της ποιητικό βιβλίο.