Κάθε σου λέξη — λουλούδι στον αέρα, που φέρνει ζωή σε μια σιωπή
λίγο πιο πέρα.
Σαν άνοιξη μέσα στον άγριο χειμώνα, με κάνει να υπάρχω το κάθε σου “λίγο ακόμα”.
Κάθε σου φιλί — σφαίρα φωτεινή,
που σκίζει την καρδιά κι αυτή γεννάει ζωή.
Δεν πονά, μα λυτρώνει την ψυχή μου, και λάμπει σαν φεγγάρι στη σιωπή μου.
Ο έρωτάς μας — ιστορία αιώνια,
με λόγια που ανθίζουν
σε μονοπάτια χωρίς εμπόδια.
Που θα ζει όπως κανείς δεν ονειρεύτηκε,
σε κόσμους όπου η αγάπη δεν αρκέστηκε.
Κι αν όλα σβήσουν σε σκοτάδι βαθύ,
θα μείνει η αγάπη μας, φως στην ψυχή. Αθόρυβη, αιώνια,
σαν προσευχή κρυμμένη — μια σπίθα στο σύμπαν, για πάντα αναμμένη.
Σε τροχιά αγάπης
Σε κάθε παλμό, ένα ποίημα.
Σε κάθε βλέμμα, ένας κόσμος που γεννιέται και καίγεται.
Στίχοι ντυμένοι με φως από τα μάτια που αγαπήσαμε.
Καρδιές που χτύπησαν στην ίδια συχνότητα, έστω για λίγο.
Ο έρωτας ως άστρο, που πέφτει για να ευχηθούμε.
Η αγάπη ως χρόνος, που λυγίζει για να μας χωρέσει.
Αγγίγματα που έγραψαν λέξεις στο δέρμα της ψυχής.
Φωνές που σίγησαν μα ακόμη ψιθυρίζουν μέσα μας.
Δάκρυα που πότισαν τα μαξιλάρια μας, μα κατάφεραν και μας αναγέννησαν.
Και το άπειρο… μια τροχιά που γύρω της γυρνά κάθε συναίσθημα που βιώσαμε.
Η Μελίνα Δανούση γράφει για τον εαυτό της : «Γεννήθηκα το 1986 στην Αθήνα και κατάγομαι από την Αργολίδα .Σπούδασα Γαλλική Φιλολογία & Μετάφραση, Δημοσιογραφία και Χορό στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Το μεταπτυχιακό μου είναι στην Ειδική Αγωγή με εξειδίκευση στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Ποιήματά μου έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά ποίησης και διαδικτυακά.Η συλλογή “Σε τροχιά Αγάπης” γεννήθηκε από μια εσωτερική μου ανάγκη να μετρήσω τις σκιές και το φως μέσα μου και αποτελεί την βάση για το επόμενο βήμα μου στο ποιητικό ταξίδι. Είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας που διαπραγματεύεται και αποτυπώνει τα πρώτα ψυχοσυναισθηματικά στάδια στο ψυχικό κόσμο μιας γυναίκας από τον Έρωτα μέχρι την δημιουργία Οικογένειας και ο,τι άλλο εμπεριέχει το βίωμα έντονων συναισθημάτων μέσα σε μία ερωτευμένη καρδιά, ακόμα και τη σκοτεινή πλευρά του έρωτα με τις απογοητεύσεις, την ανασφάλεια, την αίσθηση του ανεκπλήρωτου. Σε αυτή την ποιητική συλλογή ο αναγνώστης κρατά στα χέρια του την αγάπη σε όλες της τις εκφάνσεις και αποχρώσεις μέχρι τη στιγμή που η καρδιά θα βρει την τροχιά της και θα φτάσει στη κάθαρση…»