Άργησα, έχεις δίκιο
Άργησα, έχεις δίκιο.
Σε βλέπω να σκοτεινιάζεις
(ευτυχώς δεν έφυγες),
μα έτυχαν στο δρόμο μου πολλά.
Έτυχε το Βουνό• άλλαζε χρώματα
σε κάθε βρόχινη στάλα,
σε κάθε σύννεφο κι ανεμοφύσημα.
Έβγαλα για σένα μια φωτογραφία.
Έτυχαν τα σπουργίτια,
στη μεγάλη μουριά της αυλής,
με τα ερωτικά τους τραγούδια.
Κράτησα για σένα έναν σκοπό.
Έτυχε το γιασεμί, με τ’ άρωμά του
τυλιγμένο σφιχτά σε σύρμα αγκαθωτό.
Στολίδι θέλησα ν’ αφήσω στα μαλλιά σου•
μάτωσα, για να σου φέρω έν’ άνθος του.
Έτυχε η “καλημέρα” ενός ανθρώπου
που αναζητούσε καταφύγιο και ψωμί.
Θέλω εσύ κι εγώ ν’ αλλάξουμε τον κόσμο.
Άργησα, έχεις δίκιο. Συγχώρα με.
Σκύρος, 17/10/26