ΠΡΟΛΟΓΟΣ
«Νωρίς ένα πρωί οι λέξεις είχαν χαθεί. Πιο πριν δεν είχαν χαθεί. Τα γεγονότα είχαν, τα πρόσωπα είχαν. Σε μια καλή ιστορία, μας λέει ο Αριστοτέλης, ό,τι συμβαίνει το φέρνει στην επιφάνεια κάτι άλλο. Μια μέρα κάποιος πρόσεξε πως υπήρχαν αστέρια, αλλά όχι λέξεις. Γιατί; Ρώτησα πολλούς επειδή θεωρώ το ερώτημα σημαντικό. Τρεις γριές γυναίκες ήταν σκυμμένες στα χωράφια. Τι νόημα έχει να ρωτήσεις εμάς; Είπαν. Πολύ σύντομα κατάλαβα ότι γνώριζαν τα πάντα για τα χιονισμένα λιβάδια και τους γαλαζοπράσινους βλαστούς και το φυτό που ονομάζεται «θράσος» [Σ.τ.Μ. : η Κάρσον αναφέρεται εδώ σε ένα είδος ντάλιας που στα αγγλικά έχει το όνομα audacity. Το λογοπαίγνιο είναι προφανές.] αλλά που οι ποιητές το συγχέουν με τη βιολέτα. Άρχισα ν΄αντιγράφω ό,τι άκουγα. Τα σημάδια αρμολογούν βαθμηδόν μια στιγμή της φύσης, χωρίς να ενδίδουν στην πλήξη της ιστορίας. Το επισημαίνω αυτό. Θα κάνω τα πάντα για ν΄ αποφύγω την πλήξη. Είναι έργο ζωής. Δεν μπορείς ποτέ να γνωρίζεις αρκετά, να εργάζεσαι αρκετά, να χρησιμοποιείς τα απαρέμφατα και τις μετοχές αρκετά παράδοξα, να ανακόπτεις το ρυθμό αρκετά γρήγορα, να βγαίνεις από το μυαλό σου αρκετά γρήγορα…»
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ (SHORT TALK ON HOPES)
Ελπίζω σύντομα να ζήσω σ΄ένα ολότελα λαστιχένιο σπίτι. Σκέψου πόσο γρήγορα θα βρίσκομαι απ΄το΄να δωμάτιο σ΄άλλο! Ένα καλό γκελ κι έφτασες. Έχω έναν φίλο που τα χέρια του έλιωσαν από τη βόμβα στη διάρκεια του πολέμου. Τώρα, για άλλη μια φορά, θα μάθει πάλι να μοιράζει το ψωμί στο τραπέζι. Να μαθαίνεις είναι ζωή. Ελπίζω απόψε να τον καλέσω πράγματι σε δείπνο. Να μαθαίνεις έχει το ίδιο χρώμα με τη ζωή. Όλο κάτι τέτοια λέει.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΒΙΔΙΟ (SHORT TALK ON OVID)
Τον βλέπω εκεί μια νύχτα σαν κι αυτή αλλά δροσερή, καθώς το φεγγάρι πνέει στα μαύρα δρομάκια. Δειπνεί και επιστρέφει στο δωμάτιό του. Το ραδιόφωνο είναι στο πάτωμα. Το φωτεινό πράσινο ταμπλό πάλλεται ελαφρά. Κάθεται στο τραπέζι‧ οι άνθρωποι στην εξορία γράφουν πάρα πολλές επιστολές. Τώρα ο Οβίδιος κλαίει. Κάθε νύχτα τέτοια ώρα φοράει τη θλίψη σαν ρούχο και αρχίζει να γράφει. Στον ελεύθερο χρόνο του διδάσκει στον εαυτό του την τοπική γλώσσα (γετικά) ώστε να συνθέσει σ΄αυτήν ένα επικό ποίημα που κανείς δεν θα διαβάσει ποτέ.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΧΙΔΕΕΣ (SHORT TALK ON ORCHIDS)
Ζούμε σκάβοντας στοές γιατί είμαστε θαμμένοι ζωντανοί. Σ΄εμένα οι στοές που ανοίγεις μοιάζουν παραδόξως άσκοπες, ξεριζωμένες ορχιδέες. Αλλά το άρωμα δεν σβήνει. Ένα Μικρό Αγόρι το έσκασε από το Άμχερστ πριν από λίγες μέρες, γράφει σε επιστολή της η Έμιλυ Ντίκινσον, και όταν το ρώτησαν για πού το΄βαλε είπε, για το Βερμόντ ή την Ασία.
Η ΑΝΝ ΚΑΡΣΟΝ γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά και βιοπορίζεται διδάσκοντας αρχαία ελληνικά. Όπως αναφέρει στην εισαγωγή του βιβλίου Λίγα Λόγια (εκδόσεις Παττάκη, πρώτη έκδοση Νοέμβριος 2013, δεύτερη εκτύπωση Απρίλιος 2021), ο Χάρης Βλαβιανός «…το έργο της Κάρσον, έργο μεγάλου στοχαστικού βάθους, θεματικού εύρους και ρηξικέλευθων πειραματισμών, αποτελεί μία από τις πιο δυναμικές και πιο συναρπαστικές προτάσεις της μεταμοντέρνας ποίησης….Ο τίτλος του βιβλίου στα αγγλικά είναι Short Talks. Και ο τίτλος των ποιημάτων/δοκιμίων που το συνθέτουν επίσης – με τη λέξη «on» που ακολουθεί να ορίζει κάθε φορά το διαφορετικό θέμα»….Κατέληξα στον ελληνικό τίτλο Λίγα λόγια διότι οι εναλλακτικές λύσεις («Σύντομες ομιλίες», «Σύντομες διαλέξεις») μου φάνηκαν ότι δεν αποδίδουν το «παιγνιώδες» ύφος του βιβλίου, ούτε και θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως τίτλοι των επιμέρους κειμένων».