My Blog
Μιχάλης Κατράκης, Lucky Cup
Lucky Cup Άκου. Ο κόσμος είναι ένα μυστήριο, ναι. Όμως ο θάνατος, το ανθρώπινο δράμα του να είναι κανείς τα όνειρα που σφίγγονται μέσα σε μια ιδρωμένη χούφτα, ο έρωτας που σε κρατάει πιωμένο και ξύπνιο μέσα στη νύχτα -ναι, ως και ο έρωτας!- μέσα σε κάποια από τις...
Αγάθη Γεωργιάδου, Ανιχνεύοντας την απ-ουσία. Μια διαδρομή στην ποίηση της Κικής Δημουλά
Δύσκολο να αποφασίσει κανείς ποια διαδρομή θα ακολουθήσει για να ανακαλύψει την ποίηση της Κικής Δημουλά. Γιατί το ποιητικό της έργο μοιάζει με ένα πολυδαίδαλο δάσος στην καρδιά του οποίου φτάνεις από πολλά κρυφά μονοπάτια, για να ακούσεις εκεί ένα μοναχικό αηδόνι να...
Καίτη Βασιλάκου, Heinrich Böll : Η αγαπημένη που δεν έγινε αριθμός (Die ungezählte Geliebte)
Μου μπάλωσαν τα πόδια και μου έδωσαν ένα πόστο που μπορώ να κάθομαι: μετρώ τον κόσμο που περνά πάνω από την καινούργια γέφυρα. Χαίρονται βέβαια πολύ να επιβεβαιώνουν την ικανότητά τους με αριθμούς, τους μεθά αυτό το ανόητο Τίποτα μερικών αριθμών και ολόκληρη τη μέρα,...
Γιώτα Ταχταρά, Το µαντήλι
Ο µπαµπάς µου φορούσε κουστούµι µε γιλέκο και ζητούσε ένα σιδερωµένο µαντήλι για την τσέπη του. Η µαµά µου έβαφε τα νύχια της µέσα στο αυτοκίνητο, άσπρο περλέ για να γυαλίζουν, ψέκαζε τη λακ µε έµπειρες κινήσεις χωρίς να χρειάζεται καθρέφτη, και όταν γκρινιάζαµε για...
Γιώργος Βέης, Αρμενία
ΑΡΜΕΝΙΑ Πάσχα Τά κλαδιά τῆς σημύδας λυγίζουν ἀπό θυμό μά δέν θά σπάσουν ποτέ, ἒτσι μοῦ λένε τά φύλλα τους. Τό ρυάκι κατεβαίνει χαμηλά ἀπό τό Χελιδονόκαστρο στήν κοιλάδα μέ μιά δύναμη πού δεν υποχωρεῖ μέρα – νύχτα φτάνει ὣς ἐκεῖ πού οἱ μνῆμες ἒχουν γίνει λίμνες...
Γιώργος Βέης, χαϊκού
Νύχτα, η μόνη ελπίδα για το φως σου ακατάληπτη. * Γιώργος Βέης [πρώτη δημοσίευση, Λογοδιαδρομές]