Λένε ότι οι μεγάλοι συγγραφείς είναι αδύνατον να ζήσουν και να ισορροπήσουν, να βρεθούν σε μια έστω ραγισμένη αρμονία με τα απομεινάρια του κόσμου, αν δεν γράφουν τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα κάθε μέρα. Λοιπόν, εγώ έχω να γράψω κάτι...
Τρεις πράξεις θεατρικού, με τρεις εκάστη από αυτές σκηνές. Στην αρχική πράξη ο Αντώνης Χαριστός ως σύγχρονος Δημήτρης Ψαθάς, αναβιώνει την κωμωδία, εφαρμόζοντας παιδαγωγική σάτιρα, προκειμένου να φέρει στο προσκήνιο «μαύρες» αλήθειες....
Ο ήχος από τις ειδοποιήσεις του τηλεφώνου ήταν το μόνο που διέκοπτε τη σιωπή μέσα στο ταξί. Ο Ηλίας κοίταξε την οθόνη διαγράφοντας με μηχανικές κινήσεις μηνύματα και emails που είχαν μαζευτεί μετά από τόσο καιρό. Το ταξί κινούνταν αργά μέσα στους...
Στο σαλόνι, πάνω στο μεγάλο στρόγγυλο τραπέζι με την κόκκινη τσόχα, είχε τη φωτογραφία του, ανάμεσα σε άλλες. Μία μικρή κορνίζα με ένα σπασμένο τζάμι. Η φωτογραφία, όπως όλες, ασπρόμαυρη, και δίπλα της το καντηλάκι που καιρό ήταν σβηστό. Η εικόνα...
Οι κραυγές κόπασανακριβώς τη στιγμή που άγγιξε τα χείλη της το πανάκριβο Dior κόκκινο κραγιόν της. Άνοιξε την οθόνη.Έστρεψε την κάμερα στο κέντρο της μεγάλης σάλας.Κορμιά σφαγμένα, σπαθιά σπασμένα, ασπίδες ανάποδα σαν πιατέλεςμε κομμάτια πηλού,...
Ξεδιπλώνω τα πέπλα της Φαντασίας. Υπολογίζω μέτρα και διαστάσεις. Εκείνη, πίνει τον καφέ που της σέρβιρα και κοιτάζει με ανυπομονησία τα χέρια μου, όπως απλώνουν τα μακριά λευκά υφάσματα πάνω στον καναπέ του σαλονιού. Η μυρωδιά της κλεισούρας και...
Είναι κάπου δυο εβδομάδες τώρα, που αυτή η ρωγμή γύρω από το χαμόγελό μου έχει αρχίσει να βαθαίνει Δεν με ενοχλεί η όψη της, έχω σχεδόν συμφιλιωθεί μαζί της Απλά αναρωτιέμαι αν πρόλαβες να την προσέξεις την τελευταία μας φορά Αν πρόλαβες να...
Αγόρι μου, Σήμερα είναι Κυριακή. Έβαλα το καλό το κουστούμι. Το γαμπριάτικο. Μου κάνει ακόμα, φαντάσου. Έχω να το φορέσω ούτε εγώ θυμάμαι από πότε. Ή μάλλον θυμάμαι. Περπατάω κάθε Κυριακή ως το καφενείο. Μόνο αυτό μού ’μεινε. Ένα τραπέζι, ένας...
ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ (κείμενα για την Αφαλάτωση) - Έναστρον 2018 Ένα κάδρο που περιβάλλει υπαινίσσεται την επίδειξη: κάτι που αξίζει να υμνηθεί ή να λοιδορηθεί, διότι φτιάχτηκε για να εκτεθεί. Έτσι η εικόνα που θα συμπυκνώσει το εν εξελίξει δρώμενο...
-Ι- Δεν αποσύρθηκα – εξόρισα το θόρυβο. Στην καρδιά του δάσους γύρεψα σιωπή, όχι για να ξεχάσω τον κόσμο, μα για να τον δω χωρίς το ψέμα του. -ΙΙ- Κατοίκησα σε ξύλινο άδειασμα, χτίζοντας μέρα με τη μέρα τη σκέψη μου. Όσα δεν χρειάζομαι με βαραίνουν...
Πρακτική Ανάλυση Εφαρμοσμένης Τεχνοτροπίας της Μαρίας Καραθανάση, Φιλολόγου-Ποιήτριας «Μια ποίηση που δεν κρατιέται γερά απ’ τον ρεαλισμό, δεν είναι ποίηση», έγραψε, εκεί γύρω στο 1978, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Ο Φιλολογικός Όμιλος Ελλάδος...
Βάζω Netflix.«Η Δίκη» του Welles σε ασπρόμαυρο,αλλά όχι σαν τα φίλτρα στο Insta -αυτά πονάνε τα μάτια και σε 24 ώρες χάνονται. Ο Κ. έχει θέμα.Ξυπνά και κάτι δεν πάει καλά.(Been there.) Τον ψάχνουν,αλλά κανείς δεν λέει το γιατί.Σαν το IT όταν...
- Ι - Προοικονομία Ήρθε — σίδερο φύτεψε στο χώμα ανθό από χάλυβα και της πηγής το στήθος έκοψε· να ξεδιψάσει πισίνες. Τώρα πομπή οι υδροφόρες σαν Ερινύες απ’ το μέλλον — γόνατα ζώων τρομαγμένα τρέχουνε πέρα στ’ άγριο φως. - ΙΙ - Κορίτσι – ακρίδα...
Έπειτα από μια αδιανόητα σύντομη περίοδο «παρηγορητικών» θεραπειών, στην οποία αισθάνονταν κι οι δυο κάπως σαν να προσγειώθηκαν με ένα πατίνι στο μέσο ενός μεγάλου αυτοκινητόδρομου ταχείας κυκλοφορίας, η Ισμήνη κατέληξε χωρίς πολλά πολλά το ίδιο...
Πλησιάζω σε μια γνώριμη γειτονιά, ένα γνωστό σπίτι. Τα πόδια μου με οδηγούν από μόνα τους στο μονοπάτι που τόσες φορές έχουν διαβεί. Το πόμολο της πόρτας ήδη κάνει τα παράπονά του. Ανεβαίνω τα σκαλιά, ταυτόχρονα με το ανέβασμα των παλμών μου. Τα...