(από την ποιητική συλλογή Nigredo, Εκδόσεις ΑΩ, Αθήνα, 2023) ΟΙ ΆΓΙΟΙ Άφησε το πρόσωπό μου να ησυχάσει στο στήθος σου Ταινία μικρού μήκους τα όνειρα τη χαραυγή Μήνες έχω να κοιμηθώ Βουτιά στο εφήμερο Κόκκινη κορδέλα το σώμα δέθηκε στο δάχτυλο μνήμη...
Είχε ετοιμάσει τακτικά το διαβατήριό της, είχε φορέσει τα καλά της παπούτσια και το μυρωδάτο μαντήλι της, τα οποία κρατούσε σε ξεχωριστό συρτάρι και τα έβγαζε μόνο στις μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, πάντα παρούσα στην εκκλησία του χωριού. Στα...
«Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα, που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου.» Καθώς αντίκρισα το βλέμμα των ματιών σου κι άκουσα τον ήχο της νότας της ψυχής σου, μέσα απ’ τις ξακουστές πολύτιμες χορδές σου τ’ ατέλειωτου και υπέρλαμπρου λαιμού σου και τ’...
Μέρος Α΄ Ήταν άνοιξη, και το σπουργίτι ξέχασε πως είναι πτηνό περαστικό. Ερωτεύτηκε την κερασιά. Όχι όταν άνθισε. Όταν άρχισε τα πέταλά της να μαδά. Ένιωσε πως εκεί, στην πτώση των πετάλων κάτι του έμοιαζε. «Αν ήσουν φτερό, θα σ’ έπαιρνα μαζί μου....
«Επόμενη στάση, Πειραιάς». Έφτασα. Κατεβαίνω από το τρένο και, πριν βγω από το παλιό κτίριο του Ηλεκτρικού Σταθμού, κοιτάζω ψηλά στο ρολόι κάτω από τη γυάλινη, θολωτή οροφή. Σε μισή ώρα θα συναντήσω τη Χριστίνα στην πλατεία Κοραή, μπροστά από το...
Γνώρισα τον καθηγητή κύριο Κωτόπουλο από την τηλεοπτική εκπομπή «Δίγαμμα» που προβάλλεται στο ERTFLIX. Αισθάνθηκα πολύ τυχερή που επιτέλους ανακάλυψα στην τηλεόραση μια εκπομπή για τη Δημιουργική Γραφή και νομίζω δεν υπάρχει άλλη. Ο παρουσιαστής...
ΗΧΟΙ ΑΗΧΟΙ Ο ήχος του βιολιού φωνήεντα σκορπίζει, δύο α κι ένα ω φωνάζουν σ' αγαπώ. Η νύχτα αναστενάζει πώς να φροντίσει έναν έρωτα; Τα άστρα της σκορπίστηκαν, κρεμάστηκαν τα φωνήεντα σε κάτι όνειρα ξεχασμένα. Δυσκόλεψε ο κόσμος οι όρκοι...
Η επιστροφή στον τόπο που σου έδωσε δύναμη κάποτε να σταθείς στα πόδια σου είναι ευλογία και κατάρα μαζί. Ευλογία, γιατί η δύναμη παραμένει εκεί και θα την πάρεις φεύγοντας μαζί σου. Κατάρα, γιατί ο κίνδυνος να εγκλωβιστείς στα θέλγητρά του και να...
ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ Με λένε Αμφιτρίτη. Είμαι γυναίκα του βυθού. Στο κέλυφος μου καθρεφτίζεται το φεγγάρι. Το βράδυ αναδύομαι στα όνειρα ανδρών. Χθες το βράδυ ο Αχιλλέας είχε αναμμένο το κερί στο κομοδίνο του. Δίπλα του μια στοίβα βιβλία. Ο Αχιλλέας...
«Νιώθω την ένταση σιγά-σιγά να αυξάνεται μέσα μου, αρχίζει αυτό το υπόκωφο βουητό, ένας ήχος σαν καρδιοχτύπια τα οποία όσο περνάνε τα λεπτά αυξάνονται: πιο γρήγορα, πιο δυνατά» σκεφτόταν η Παλίρροια. Είχε έρθει ξανά εκείνη η ώρα της μέρας, όπου η...
Σκαρί χωμένο βαθιά στη γη το παιδικό του δωμάτιο, με μια αλμύρα κολλημένη στους τοίχους σαν πεταλίδα, η οποία τον ξυπνούσε αχάραγα για να του πλύνει τις πληγές, από τη μία τις έθρεφε και από την άλλη τον ανάγκαζε να σπαρταρά από τον πόνο, ήταν η...
Μισώ τη νύχτα,θάνατο μου θυμίζειτο σκοτάδι,πάνω στις στέγεςσέρνεται η αχλήκι ο γκιόνης γυρεύειτο φεγγάρι.Έτσι,στης συνοικίας τα στέκιατις νύχτες ροκανίζω,το θάνατο ξορκίζωμε αλκοόλ,αντί για φεγγάριτα φώτα της πόληςαντικρίζω,σαν τον γκιόνηνυχτοπούλι...
Ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό και τα δυο κουνελοαδελφάκια ο Χνουδωτός κι ο Ασπρούλης έπαιζαν έξω από τη φωλιά τους. Είχαν ξεκινήσει με κρυφτό, όμως τσακώθηκαν, όπως κάθε φορά. Ο Ασπρούλης συνέχεια έβρισκε τις κρυψώνες στις οποίες κρυβόταν ο αδελφός...
28 ΜΕΡΕΣ Με τη σελήνη συναντιέμαι την αυγή, Έχω στα χέρια μου Τις κίτρινες μέρες μου κι ό,τι κι αν φοράω, Είμαι γυμνός/ Αυτή ντυμένη ένα άμφιο χιονισμένο με μπλε άνεμο, Μυρίζει βιτριόλι κι υδροξείδιο του καλίου/ Αφού αναμετριόμαστε, όπως σβήνει η...
- Ι- ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ Αδημονώ να με χωρέσει το πάρτι που μου τάξανε μικρή, το βλέμμα ενός σκύλου που βάφτισαν αγάπη. Υπάρχει μέσα μου μια αρμαθιά από τραύματα που ξεκλειδώνουν εποχές, μια άσπρη νύχτα που ξεθάβω. Ο χρόνος μου είναι κόμπος στο πουλόβερ...