ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ
«Ἔστιν οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας
καὶ τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ
χωρὶς ἑκάστου τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων
καὶ οὐ δι᾽ ἀπαγγελίας, δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου
περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».
ΠΟΙΗΤΙΚΗ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
Ι
Στή ράχη ὑδροφόρου σύννεφου μέ καλπασμό
τὰ πρωτοβρόχια τὶς Ἱκέτιδες ἀνέβασαν
στὴ φωτοσφαῖρα τῶν ἐξαγνισμῶν,
νὰ ἐκλιπαροῦν κάθαρση νέων συμφορῶν,
κλάδους ἐλαίας σείοντας,
ἀκριβή μου χώρα,
στὰ χνάρια τῆς ἀρχαίας τραγῳδίας σου.
Ὀϊμὲ καημέ, τοῦ ἰχὼρ λαέ,
ἡ μοῖρα σου βαριά στενάζει.
Ἡ τραγῳδία ξεκινάει ἀπ’ τὸ δρᾶμα·
ἀπόγονοι ἡμίθεων
τῆς παρωδίας τους ταγοί,
ἀλὶ καὶ τρισαλί,
σμάρι περιστεριῶν σκιαγμένο ἀπὸ κουροῦνες,
πελαγωμένοι βολοδέρνουν
τ΄ ἀξεδιάλυτα δεινά τους νὰ ξορκίσουν, 20
δίχως νὰ βλέπουν πουθενὰ λιμάνι.
Σήκωσα τὴ ματιὰ τῆς ἔλπισης
στοῦ ἀνώτερου τὸν θόλο·
ἔσμιξε μ΄ ἀστραπόμορφης σαΐτας τόν σπινθῆρα.
Ἔλεος ζήτησα μά ὄχι φόβο.
Ὅταν δίκιο κι εὐσπλαχνία κορυφώνονται
στὰ δρώμενα τά τραγικά,
ἐπενεργοῦν ὡς ἀριστοτελικό ἀντίβαρο στῶν συμφορῶν τὴ λύση. 21
ΙΙ
Διαμετρικά ἀντίθετη σὲ φόβους ληστρικούς,
βλέπω ψυχές στοῦ πανικοῦ τά νύχια,
ἀπὸ συγκρούσεις μ΄ ὑποχθόνιες δυνάμεις.
Χαμήλωσα τὸ βλέμμα στό βρεγμένο χῶμα·
ὡσὰν κολλῶδες σαλιγκάρι τοῦ Σεπτέμβρη
σὲ νοτισμένο δασοτόπι σύρθηκε·
τῆς γλυκαπαντοχῆς ἀγριαχλαδιές
ἐξαλείφουν ἐκνεφώματα δυσαρμονίας.
Χορικό τραγῳδίας μὲ λόγο ἡδυσμένο,
διεκτραγωδεῖ τά πάθια σου,
ἀλὶ καὶ τρισαλί,
χώρα τοῦ ἥλιου, τῆς ἀβόγκηχτης πέτρας,
ὡς μίμησιν πράξεως σπουδαίας και τελείας.
Ἀνάμεσα οὐρανοῦ καὶ γῆς,
in medias res βροντῆς καὶ ἀστραπῆς,
φθόνησα τ΄ ἀετοῦ τὸ ὑψιπέταγμα·
στὴν κλίμακα τ΄ ὀνείρου ἀνυψώθηκα
ἕνα οὐράνιο τόξο ν’ ἀποκτήσω,
χώρα ἀσφόδελου κι ἀμάραντου,
τήν κόμη σου μέ ἴριδες νά διανθίσω.
Μὰ κεῖ ψηλὰ στoύς φωτεινούς αἰθέρες,
συναλλαγὲς κι ἀλισβερίσια δὲ νογᾶνε.
Μόνο μιλοῦν γιὰ κάθαρση,
ὡσάν ἀρχαῖοι τραγῳδοί,
γιὰ τοῦ ἥλιου τό περιαυγές, πάμφωτο φέγγος
σέ ἀστρόσπαρτα τοῦ πνεύματος λημέρια.22
Τ΄ ἄλλα, λέν, εἶναι γι΄ ἀνθρώπους χωματένιους,
χωμένους μέχρι τὸν λαιμό
σὲ ἄκρατου ὑλισμοῦ ἰλὺ.
Ἔξαφνα θρῆνος ἀηδονιοῦ σπάει τή φραγή τοῦ ἤχου:
«Δὲν βλέπω τραγῳδίας λύση δίχως πόνο.
Ὡστόσο κοίτα,
τῆς Δικαιοσύνης ὁ ἀμύντορας ψηλά
ἀνέκαθεν περιφρουρεῖ τούς ἐξαθλιωμένους,
ὅσοι στὸ μαρτύριό τους δὲν θὰ βροῦν
οὔτε ἀπὸ ξένους οὔτε ἀπὸ ὁμοεθνεῖς
τὸ δίκιο, πού ἡ Νέμεσις χρωστᾶ στούς προδομένους».
Σημαῖνον μά καὶ σημαινόμενο,
ὦ εἰρωνεία τραγική,
τέλος δὲν θἄχει ἡ δυσμένεια
χωρὶς τοῦ κάθε ἱκέτη τὴ μεταστροφὴ
στά ἰδεώδη μας καὶ τὴν ἑλληνικὴ σοφία.
Ἀπό τὸ τραγικὸ μας μεγαλεῖο ἀναδύονται
οἱ ἐλεύθεροι, ἀνώτεροι ἄνθρωποι.
Νέα Ἱκέτιδα πεθύμησα
μὲ κοσμοπλάνο στά ψηλά ν΄ ἀποδημήσω
στά διαζώματα, ὅπου τ΄ ἀστέρια
ἐπῳάζουν φαεινές ἰδέες
γιά ἐπιφοίτηση Πνεύματος θείου
μέ γλῶσσες πύρινης διάνοιας
μακριὰ ἀπὸ χαμηλοδονούμενες ἑστίες μιαρὲς
κι ἀπὸ δυσώδεις ἐκπομπὲς
νοητικῶν καυσαερίων. 23
Νὰ σοῦ διαλέξω οὐράνιο τόξο λιόφωτο,
νὰ σοῦ τὸ καρφιτσώσω
στοὺς πλουμιστούς πλοκάμους τῶν βοστρύχων σου,
Ἑλλάδα μου ἀνεμόεσσα,
ἔξοδος τότε νὰ σημάνει ἀπό τὸ δρᾶμα,
τὸ τελευταῖο στάσιμο τῆς τραγῳδίας νὰ παιχτεῖ,
νὰ βρεῖ ὁ λαός σου γιατρειά,
μὲ ἔλεος, δίχως τοῦ φόβου σκιάχτρα,
οἱ ψυχὲς νὰ ζήσουν πιά μὲ συμμετρία,
ἐφόσον ὁ Θεὸς σου ἀεὶ γεωμετρεῖ.
Στέλνω τὰ χαιρετίσματα
μ΄ ἀηδόνας κελαηδίσματα,
λύρα τῆς χθόνας, πατρίδα ποθεινή.
Πᾶμε νὰ φλερτάρουμε μὲ τὰ ὕψη.
Η Ευαγγελία Αρβανίτη – Μιχαλοπούλου γεννήθηκε στη Λέσβο, από γονείς Μικρασιάτες. Γράφει αδιάλειπτα από μαθήτρια, φοίτησε με υποτροφία I.K.Y. στη Φιλοσοφική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρέτησε ως καθηγήτρια φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Αποσπάστηκε επί τριετία στα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ορθοφωνίας και Αγωγής Λόγου της Σχολής Δημοσιογραφίας του Αντ1. Τιμά όλα τα είδη του Λόγου με κορυφαία την ποίηση. Αρθρογραφούσε για θέματα Οικονομικής Ιστορίας στις εφημερίδες “Ημερησία”, “Κεφάλαιο” και στο capital.gr. Συνέγραψε πλειάδα σημαντικών βιβλίων και πολυτελών λευκωμάτων με σκληρό εξώφυλλο χρυσοτυπία – μεταξοτυπία, καθώς και εμβληματικό τόμο Οικονομικής Ιστορίας και Λογοτεχνίας των Αθηναιογράφων δημιουργών, που έγραψαν για τα οικονομικά σκάνδαλα της Παλιάς Ελλάδας. Δημοσιεύει ποιήματα και άρθρα για Λογοτεχνία, Παιδαγωγικά, Φιλοσοφία, Οικονομική Ιστορία, Πατερική Θεολογία. Το έργο της «Βίος και Ναυτιλία» (Βιογραφία του εφοπλιστή, Περικλή Παναγόπουλου) χαρακτηρίστηκε από την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» σενάριο χολιγουντιανής ταινίας, το διήγημα “Μοτίβο η Μανή στην τέμπερα της κάστας της” διακρίθηκε σε διαγωνισμό της εφημερίδας «Τα Νέα» και τα ποιήματά της “Στα πενηντάχρονα του πάθους” και “Ηλίανθοι”, βραβεύτηκαν αντίστοιχα από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών και την Art Internasional Academy. Συμμετέχει στην «Καλλιπάτειρα», στην «Ένωση Λογοτεχνών Αιγαίου», στην «Εταιρεία Αιολικών Μελετών».Βραβευμένη ποιήτρια και πεζογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός, από τις πρώτες μπλόγκερ μετρά πολυετή παρουσία στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.Το 2025 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή “Κίτρινη Αζαλέα Ροδόδεντρο ποίησης” (Εκδόσεις «Ενύπνιο») σε πολυτονικό σύστημα, που απέσπασε δεκάδες αξιόλογες κριτικές σε έντυπα και ηλεκτρονικά Μέσα.
Το ποίημα ΕΛΛΑΔΑ, που δημοσιεύουμε ολόκληρο στις Λογοδιαδρομές παρά την μεγάλη του έκταση γιατί μόνο μέσα στην ολότητά του αποκτά την πνευματική διάσταση που του έδωσε η δημιουργός του, γραμμένο σε πολυτονικό σύστημα και με πλήθος διακειμενικών αναφορών σε κλασικά κείμενα ελληνικής και λατινικής φιλολογίας, συνδέει το λυρισμό της ελληνικής φύσης με το μεγαλείο της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Tο ελπιδοφόρο μήνυμα – προτροπή του τελευταίου στίχου “Πάμε να φλερτάρουμε τα ύψη” αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι αυτός ο τόπος έχει ποιητικές φωνές και διαδρομές γραφής που ξεχώρισαν και θα εξακολουθούν να ξεχωρίζουν παγκοσμίως.
