Πατέρας
Άδειο, λιωμένο σακάκι ο πατέρας
Σκιάχτρο πεσμένο στο κρύο μάρμαρο
Πάλι δραπέτευσες μπαμπά
Σαν αεράκι περιδιάβηκες τη ζωή μου, αθόρυβα
Μ΄ ένα τσιγάρο στα χείλη
Χωρίς ρητορείες
χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις
Έμαθα να σε αποκρυπτογραφώ
βλέποντας τη σκιά σου στις στροφές του δρόμου,
τη λάμψη στα μάτια τα λαδιά
κάθε που μιλούσες για μένα
Μ΄ αγάπησες τελικά όπως έζησες
Διακριτικά
Σπασμένος καθρέφτης
Περπατώ ξυπόλητη
ακροβατώντας σε σπαράγματα πολλαπλής ζωής,
αντανακλάσεις από θραύσματα παλιού καθρέφτη
Κάτω από τις πατημασιές,
ήχος στεγνός, ψυχρός
κατακερματισμένης ελπίδας
που ματώνει.
Θυμίζει εκείνο το κοινωνικό αλισβερίσι
που δίνεις την ψυχή σου ολάκερη
και σου την επιστρέφουν δαγκωμένη.
H Αφροδίτη Διαμαντοπούλου, γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι φιλόλογος και κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην «Επικοινωνία και τον Πολιτισμό», του τμήματος Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. του Α.Π.Θ. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Β΄Εκπαίδευση και είναι μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και του Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: Ψυχόγραμμα 2015,Το γλαυκό και το μπλε της νύχτας 2021, Παραμύθια μέσα απ΄τον καθρέφτη 2024. Μετέχει ακόμη σε συλλογικούς τόμους ποίησης και πεζογραφίας, ενώ παράλληλα, αρθρογραφεί ασχολούμενη με τη φωτογραφία, παίρνοντας μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.