πορεία ζωής
Ρακένδυτοι με παλιές λέξεις σε παιδικά μαξιλά-
ρια ακουμπάμε το κεφάλι μας. Είναι τα όνειρά μας
όμως γενναίες πράξεις κι αθόρυβος ο ύπνος όπως η
ζωή μας. Πώς να σου πιάσω το χέρι χωρίς να μας
καταλάβουν τώρα που καιροφυλαχτούν να πιουν
το νερό μας ν΄ακούσουν τις φωνές μας. Δε θα μας
προδώσουν τα ρούχα ούτε τα ίχνη που αφήνουμε.
Τα παπούτσια μας έχουν δυο μεγάλες τρύπες να
χωρά το χιόνι να φτάνει στο πέλμα να μπαίνει στο
αίμα να ξερνάμε σάλιο και νερό. Τίποτε δεν καταλά-
βαμε με σωστό τρόπο αλλά επιτέλους πλησιάζει
η ώρα να μας δαγκώσει το φίδι και να τελειώσει αυτή
η αγωνία της αναμονής. Κάποτε όμως θα γεννή-
σουμε έναν γιο που όταν μεγαλώσει θα μας φιλάει
τρυφερά, αυτό να το πιστέψεις.
Werner Karl Heisenberg
Όλος ο θεσπέσιος ουρανός
μου φάνηκε ομοιόμορφος,
και δεν μπορούσα να ξεχωρίσω ποιον τόπο
είχε επιλέξει για μένα η Βεατρίκη.
Αν περιόριζα στο μηδέν την αβεβαιότητα
της γνώσης μου για σένα, τότε θα αυξανό-
ταν στο άπειρο η δική μου απροσδιοριστία,
όμως τα δυο μας σώματα γνωρίζουν ακρι-
βώς τη θέση τους.
(Νατάσα Βαρελά, κανείς δεν κατάφερε ν΄ αποδράσει, Εκδόσεις ΚΟΥΚΚΙΔΑ Ιανουάριος 2026)
Η Νατάσα Βαρελά γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται ως σήμερα. Η πρώτη της ποιητική συλλογή Το σκιάχτρο και άλλες μορφές (Γκοβόστης, 2022) ήταν υποψήφια για το βραβείο «Γιάννης Βερβέρης» της Εταιρείας Συγγραφέων, καθώς και για το βραβείο ποίησης της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Η συλλογή κανείς δεν κατάφερε ν΄αποδράσει (Εκδόσεις Κουκκίδα, 2026) χαρακτηρίζεται από πύκνωση νοημάτων, διεισδυτικότητα και βαθύ συναισθηματισμό γύρω από βασικά ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και πορείας. Η χρήση πεζών μόνο γραμμάτων στους τίτλους παραπέμπει στη Joanne Burns που δεν χρησιμοποιεί κεφαλαία γράμματα, γιατί πιστεύει ότι οι λέξεις έχουν ίση αξία που δεν πρέπει να προκαθορίζεται.