My Blog
Άννα Πούδη, ΔΥΣ-ΚΑΤΑΠΟΣΙΑΣ ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ
ΔΥΣ-ΚΑΤΑΠΟΣΙΑΣ ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ Σε δυο κόσμους αντίθετους συναντηθήκαμε. Σε μια ανατολή θαμπώσα, εσύ. Κι εγώ, σε μια ξεθωριασμένη δύση. Κοιτάζαμε, λέει, τον ίδιο ουρανό. Και τεντώναμε τα χέρια να τον φτάσουμε. Μα, απ' την πολλή προσπάθεια, Γκρεμοτσακίστηκε ένα σύννεφο...
Λυγερή Οικονομοπούλου, ο Χορός των Πάγων
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝ Το χαμηλωμένο κίτρινο φως έλιωνε στάλα στάλα τον αρκτικό πάγο που είχε τυλίξει την ψυχή της. Η απουσία των ερωδιών σημάδευε το νησί κάθε καλοκαίρι. Οι ζογκλέρ με τα κόλπα τους από την άλλη άκρη έδιναν για λίγο χαρά στα παιδιά. Εκείνη κρατούσε μέσα...
Γιώργος Βέης, Στον κάνναβο της δομημένης αισθητικής του Οδυσσέα Ελύτη (συγκείμενα, εναλλαγές, μεταμορφώσεις)
Στις 20 Μαΐου 2026 στις 7:00 μ.μ., στο Σπίτι του Ελύτη, ο Γιώργος Βέης παρουσίασε πτυχές ιδιαίτερου φιλολογικού και ποιητικού ενδιαφέροντος πάνω στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη. Με βαθειά γνώση, πολύπλευρους συνειρμούς, ακρίβεια έκφρασης και εξαίρετες πηγές,...
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ : Νίκη Μισαηλίδη, Το αντικειμενικό τυχαίο και οι συμβολισμοί του ασυνείδητου στο έργο του Ε. Χ. Γονατά (Πρόλογος: Ξένη Σ. Σκαρτσή)
(...) Με καταβολές από τον ρομαντισμό, τη φανταστική λογοτεχνία, τον εξπρεσιονισμό και τον υπερρεαλισμό, όπως παρουσιάζει αναλυτικά η Νίκη Μισαηλίδη στο κείμενό της, τα μικροκείμενα του Γονατά επιχειρούν την εισβολή του «ανοίκειου», του «θαυμαστού», στον οικείο χώρο...
Bασιλική Παπουτσάκη, Ποιος σε θυμάται όταν φεύγεις
Ποιος σε θυμάται όταν φεύγεις Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΜΕΤΕΩΡΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, σαν να είχε βάρος. Ο λουκουμάς που είχε φέρει ο Νικήτας άφηνε μικρούς κόκκους ζάχαρης να πέσουν στο ξύλο, αλλά κανείς δεν άπλωνε το χέρι του. Έξω, η βροχή είχε σταματήσει, μα στο...
Δημήτρης Μπαλτάς, “Ορίστε;”
Ένα βαθειά συναισθηματικό ποίημα για εκείνους που έφυγαν και όμως είναι πάντα εδώ : τιμή που το δημοσιεύουμε στις Λογοδιαδρομές ! «Ορίστε;» ...