«...κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα...» Μάνος Ελευθερίου Όπως κάθε πρωί, στήθηκε μπρος στον καθρέφτη του μπάνιου. Ήταν λίγο πριν τις εννέα το πρωί, αλλά είχε περιθώριο να ετοιμαστεί με το πάσο του πριν πάει να τη συναντήσει σε ένα καφέ για να...
Προτιμώ τη λάμψη του παραμικρού γεγονότος που γίνεται. Είμαι όντας, και βλέποντάς με∙ βλέποντάς με να βλέπομαι, κι έτσι καθεξής…Ας σκεφτούμε από πολύ κοντά /Παύλος Βαλερί, Η βραδιά με τον κύριο Τεστ. Τα σιντοϊστικά λατρευτικά κέντρα, ανακαινισμένοι...
Πότε είσαι μόνος;Όταν είναι μόνη η ψυχή σου κι εσύ ανάμεσα σε πλήθη άλλων τριγυρνάς βαρύθυμος, χωρίς να μπορείς να επικοινωνήσεις με μια άλλη ψυχή;Όταν είσαι ερωτευμένος και η καλή σου δεν σε θέλει ή λείπει μακριά κι εσύ υποφέρεις;Όταν οι...
Ο ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΛΕΕΙ Στα κατάλοιπά μου σας είχα προϊδεάσει: αφήστε κατά μέρος τις προηγούμενες καταθέσεις μου: θα πω την αλήθεια μόνο όταν θέλω εγώ ή όταν μ’ αφήσουν να κλάψω και ίσως θυμάστε ότι εκείνο το καλοκαίρι...
Διήγημα δομημένου ρεαλισμού Α' επιπέδου τεχνοτροπίας [Πρώτη δημοσίευση Λογοτεχνικό Δελτίο, τεύχος 36, Φεβρουάριος, Αθήνα 2026] Είναι Σάββατο πρωί και η πλατεία Μεταξουργείου είναι γεμάτη κόσμο. Ο αέρας μυρίζει μούχλα, καπνό από μαγκάλια και...
Η Φαίη είναι μια γυναίκα που έχει τη ζωή της υπό έλεγχο. Ακόμα κι αν η καριέρα της στη νευροψυχιατρική βασίστηκε σε μια λανθασμένη υπόθεση που παραλίγο να τη σκοτώσει. Ακόμα κι αν ο γιος της την αποφεύγει, βέβαιος πως θα τη χάσει, και ο Θωμάς,...
Δύσκολο να αποφασίσει κανείς ποια διαδρομή θα ακολουθήσει για να ανακαλύψει την ποίηση της Κικής Δημουλά. Γιατί το ποιητικό της έργο μοιάζει με ένα πολυδαίδαλο δάσος στην καρδιά του οποίου φτάνεις από πολλά κρυφά μονοπάτια, για να ακούσεις εκεί ένα...
Μου μπάλωσαν τα πόδια και μου έδωσαν ένα πόστο που μπορώ να κάθομαι: μετρώ τον κόσμο που περνά πάνω από την καινούργια γέφυρα. Χαίρονται βέβαια πολύ να επιβεβαιώνουν την ικανότητά τους με αριθμούς, τους μεθά αυτό το ανόητο Τίποτα μερικών αριθμών...
Ο µπαµπάς µου φορούσε κουστούµι µε γιλέκο και ζητούσε ένα σιδερωµένο µαντήλι για την τσέπη του. Η µαµά µου έβαφε τα νύχια της µέσα στο αυτοκίνητο, άσπρο περλέ για να γυαλίζουν, ψέκαζε τη λακ µε έµπειρες κινήσεις χωρίς να χρειάζεται καθρέφτη, και...
Αντικρύζοντας τις γραμμές του τρένου σήμερα το πρωί ονειρεύτηκα για μια στιγμή… ότι από το Σταθμό Λαρίσης περνούσε λέει ο Υπερσιβηρικός! Φαντάσου αντί για μελομακάρονα, ψώνια, zara, τραπεζώματα, παρεξηγήσεις, άγχος, κιλά, γαλοπούλες, έξοδα,...
Τη γιαγιά την όμορφη τη γνώρισα πριν τέσσερα χρόνια στο κατάστημα κινητής τηλεφωνίας όπου δούλευα τότε. Ήταν μαζί με την επιστήθια φίλη της. «Αυτή είναι η έξυπνη, εγώ είμαι η όμορφη», μου συστήθηκε. «Αυτή τέλειωσε το βουργάρικο Πανεπιστήμιο στας...
Η ποίηση κάνει ενσυνείδητα αυτό που οι φυλές των πρωτόγονων έκαναν ασύνειδα Έρνεστ Φενολόζα, Ο κινέζικος γραπτός χαρακτήρας ως μέσον για την ποίηση Η Θεά των ψαράδων, η Α – μα, έδωσε το όνομά της στο Μακάο. Έδειξε ένα πρωί στους έκθαμβους πιστούς...
Λένε πως ήταν κυνηγοί της περιπέτειας. Ανέβαζαν βιντεάκια και είχανε φανατικούς οπαδούς. Κάποιοι τους έλεγαν κυνηγούς φαντασμάτων. Τα αδέρφια Μπομπ και Σάρα το είχαν αποφασίσει. Κάποιος ακόλουθος τους είχε προκαλέσει να επισκεφτούν τον Πύργο του...
4 Πάμε νοσταλγικά, όπως όταν χαϊδεύουμε τα μαλλιά της αγαπημένης μας και μένει στις ρώγες των δακτύλων μας η σκόνη από τη μνήμη της ανυπαρξίας κι εμείς υποσχόμαστε, με την αγάπη, να την μετατρέψουμε σε ασημόσκονη ύπαρξης· και τότε οι λέξεις απ’ τα...
(Διήγημα από τη συλλογή «Οι Πόρτες» εκδόσεις Ιωλκός, 2010 που παραχωρήθηκε στις Λογοδιαδρομές) Ο ΟΡΦΕΑΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ Είμαι ο Ορφέας, ο μουσικός. Όλος ο κόσμος ξέρει την περιπέτειά μου. Πώς κατέβηκα στον Άδη ζωντανός για να φέρω πίσω την αγαπημένη μου...