Ηλίου Νίκη Μες στην σκιά ήσουν το φωςΠίσω απ' την έκλειψη το ολόγιομο φεγγάριΜες στην βροχή ήσουν θεόςΜέσα στο θέρος το ολόδροσο ποτάμιΜες στα μεγάλα μαύρα μάτια σουξανθές ανταύγειες της ανατολήςνα μου χαμογελούν,Μες στην σιωπή χιλιάδες...
Ηλίου Νίκη Μες στην σκιά ήσουν το φωςΠίσω απ' την έκλειψη το ολόγιομο φεγγάριΜες στην βροχή ήσουν θεόςΜέσα στο θέρος το ολόδροσο ποτάμιΜες στα μεγάλα μαύρα μάτια σουξανθές ανταύγειες της ανατολήςνα μου χαμογελούν,Μες στην σιωπή χιλιάδες...
Το ποίημα πήρε το 1ο βραβείο στο 12ο Φεστιβάλ Ποίησης Θεσσαλονίκης, των εκδόσεων Υδρόγειος. Το δημοσιεύουμε στη μνήμη ενός παιδιού του οποίου το μνημόσυνο τελέστηκε στις 16/8/2026 και ο πατέρας του ήταν μαθητής της ποιήτριας. ΕΣΒΗΣΕΣ Φως μου δεν...
Θέρος του Ανέσπερου Ο ήλιος σήμερα, ανυποχώρητος ανακριτής, φωτίζει τις γωνιές που επιμελώς κρύβαμε τον χειμώνα. Κανένας ίσκιος δεν προσφέρεται για άσυλο. Όλα εκτεθειμένα - στην τρομερή ειλικρίνεια του θέρους. Κι Εσύ, Παναγία, αγιογραφία σε στάση...
Στάχυ Από μικρή, μόνη στεκόσουν – κι ας σ΄ έβαζαν πλάι σε καλαμιές, την τέχνη της κορμοστασιάς να μάθεις. Έγερνες το κεφάλι από ντροπή στα είκοσι ‧ στα τριάντα, από σέβας. Μα στα σαράντα, το βλέμμα χαμήλωνες μην τύχει και φανεί η απέχθειά...
Ανεπαισθήτως Έχω μια θλίψη. Από του Κάιν τη σφραγίδα λέγεται πως φέρεται. Στην κίνησή μου ανεπαισθήτως δίνει το ρυθμό, στο βλέμμα μου μια ανυπομονησία, στο λόγο μου ένα σκληρό επιτονισμό. Αντίδωρα, Ή πρόσφορα Γενέσεως. Γιατί Πολύ με κούρασες...
ΛΥΚΟΦΩΣ «Ἂσε με νά τόν δῶ, νά μάθω καλά τήν κάθε στιγμή νά απομνημονεύσω τώρα πού μπορῶ καί διαβάζω ἀκόμα τήν κάθε λεπτομέρεια ‧ εἶναι ἡ τελευταία φορά πού δύει μέσα στό βλέμμα σου, ἓνας ἣλιος τόσος δά πνίγεται στήν κόρη τῶν ματιῶν σου – αὐτή...
Αυγουστιάτικο μελτέμι Κατηφορίζει το αεράκι πετροβολώντας τα στενά σοκάκια. Κατηφορίζει και ριγούν οι πλάτες των παιδιών, καθώς ο ιδρώτας στάζει στ' άσπρα φανελάκια. Στο έβγα σμίγουν και τα ιδρωμένα σβέρκα των παραθεριστών με τις κοφτές ανάσες...
ΕΝΑ ΑΛΛΗΘΩΡΟ ΣΤΗΘΟΣ Μωρό. Παύλα. Γέννηση με ερωτηματικό Το πρώτο φως δίεση Στο αλλήθωρο Στήθος προσέδωσε μια Πανάρχαια έννοια ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ Η διακριτική απουσία ενός μπλε σημειωματαρίου Με χρυσή διάμετρο, από σχεδόν ατόφιο χρυσό. Με χρυσή...
Ο Γιώργος Χ. Θεοχάρης στο Φασματοσκόπιο Ερωτικού Λόγου (εκδόσεις Τηλέγραφος 2024) γράφει για τον Οδυσσέα Ελύτη, την ευγλωττία στον ποιητικό λόγο, την απομάκρυνση από την “κακοφορμισμένη σύμβαση” και την ομορφιά ως τρόπο...
Όλο τὸ καλοκαίρι τοῦ ἔγραφε τὸ ἴδιο γράμμα.Γνώριζε καλὰ πὼς ἡ γλώσσα της θὰ τοῦ ἦταν πιὰ ἄγνωστηκαὶ πὼς δὲν ὑπάρχει μετάφραση στοὺς κοσμικοὺς τόνους ποὺπαράγουν οἱ χορδὲς τοῦ πόνου, παρ’ ὅλα αὐτὰ τοῦ ἔγραφε.Η ἀπουσία ἀπ’ τὴν παρουσία χωρίζεται ἀπὸ...
Κυκλοφορεί από τις 15 Ιουλίου η Λυρική τραγωδία για κόσμους και παιδιά Σε σάρκινο χαρτί του Χρίστου Κρεμνιώτη. Τα σκηνικά έχει επιμεληθεί η Μαργαρίτα Βασιλάκου. Ο Χρίστος Σ. Κρεμνιώτης είναι σύγχρονος Έλληνας ποιητής, μεταφραστής και λογοτέχνης, ο...
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα ζωάκι. Μικρό ζωάκι, μη φανταστείτε καμιά υπερπαραγωγή. Δυο ματάκια, δύο αυτάκια, δύο πόδια κι άλλα δύο, μια μουσούδα ένα στόμα, μια ουρά. Τα βασικά δηλαδή. Ζούσε ήσυχα, όπως όλα τα ζωάκια μικρά και μεγάλα ζωάκια...
ΑύγουστοςΟ ήλιος κοιμάται αγκαλιάμε της θάλασσας τον κρίνο.Το γιασεμί άσπρο σεντόνιστη σιγαλιά της νύχτας απλωμένο.Κι η πανσέληνος με μαβί ντύνειτ' άστρα του Αυγούστου.Άσπρες γραμμές αφήνουν τα πλοία στανησιά.Γεμάτα τ' ασπρόρουχα με ποθητά...
ΑΠΟΣΤΑΣΗ Νο 4 Μαθαίνουμε απ΄ την αρχή. Πρώτη γραμμή άμυνας η απόσταση. Στις λεωφόρους ενταφιάζουμε άσκοπα δρομολόγια. Οι ανοιχτοί χώροι έχουν κλείσει. Η κίνηση υπό περιορισμό. Ο ρυθμός στο ρελαντί. Τις επιθυμίες μου τις κοιτάζω απ΄το παράθυρο....
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Δεν είναι μήνας αυτός δεν έχει τίποτα απολύτως μια άδεια λέξη είναι μόνο να γεμίζει το στόμα δήθεν κι ούτε ένα κοχύλι στην παραλία έστω μια άσπρη μέρα μήτε μια σκιά σου στο δρόμο δεν έχει ούτε νύχτες εδώ το κενό στη γωνία περιμένει να...