ΓΝΑΦΑΛΑ 1.Κάτω απ' τις ανθισμένες φλαμουριές θα ξαναγαπηθούμε 2. Τρανός της θάλασσας σπασμός μέσ' στης ακτής τα σκέλια 3. Μέσ’ απ’ αγκάθια και γκρεμνά φτάνω στην καίρια λέξη 4. Ηχούν τα νιάτα των πουλιών στα γερασμένα πεύκα 5. Στον ήλιο με τ’...
Προλόγιση Σοφίας Σκλείδα, Φιλόλογου, Συγγραφέα, Διδάκτωρ Συγκριτικής Παιδαγωγικής, Aντιπρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών στη νέα ποιητική συλλογή της Νίκης Σκουτέρη. Η ποιητική συλλογή έχει πάρει το Βραβείο Σοφοκλή στον 11ο Παγκόσμιο...
ΑΦΙΞΗ Κάθε άνθρωπος έρχεται στη δική του ώρα. Γιατί δεν είναι όλα τα ρολόγια το ίδιο ρυθμισμένα. Αφού άλλα πηγαίνουν μία ώρα πιο νωρίς, άλλα μία ήπειρο αργότερα. Κάποτε όμως. Ενώ δύο άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι περπατούν μόνοι σε ξέρα λεωφόρο...
ΕΠΙΧΡΥΣΗ ΠΟΡΠΗ ΜΕ ΚΟΥΜΠΩΜΑ ΔΙΚΕΦΑΛΟ ΑΕΤΟ Πωγώνι Ηπείρου,19ος αιώνας Ἔχει στραβώσει λίγο ἀριστερά στό πλάι ὁ μάστορας πού τήν ἔφτιαξε θα βλαστήμαγε ἄν τήν ἔβλεπε, ἀλλά κάνει ἀκόμα τή δουλειά της. τό ὂποιο χρυσάφι στή θέση του πολύτιμο σημάδι...
Lucky Cup Άκου. Ο κόσμος είναι ένα μυστήριο, ναι. Όμως ο θάνατος, το ανθρώπινο δράμα του να είναι κανείς τα όνειρα που σφίγγονται μέσα σε μια ιδρωμένη χούφτα, ο έρωτας που σε κρατάει πιωμένο και ξύπνιο μέσα στη νύχτα -ναι, ως και ο έρωτας!- μέσα σε...
ΑΡΜΕΝΙΑ Πάσχα Τά κλαδιά τῆς σημύδας λυγίζουν ἀπό θυμό μά δέν θά σπάσουν ποτέ, ἒτσι μοῦ λένε τά φύλλα τους. Τό ρυάκι κατεβαίνει χαμηλά ἀπό τό Χελιδονόκαστρο στήν κοιλάδα μέ μιά δύναμη πού δεν υποχωρεῖ μέρα – νύχτα φτάνει ὣς ἐκεῖ πού οἱ μνῆμες...
Νύχτα, η μόνη ελπίδα για το φως σου ακατάληπτη. * Γιώργος Βέης [πρώτη δημοσίευση, Λογοδιαδρομές]
Στις 15 Δεκεμβρίου οι εκδόσεις Θίνες και οι Φίλοι στο Φίλιον παρουσίασαν το βιβλίο της Ελίνας Αφεντάκη από αλάτι. Οι Λογοδιαδρομές ήταν εκεί και απολαύσαμε διά ζώσης την ποιήτρια και μεταφράστρια Κατερίνα Λιάτζουρα και τη συγγραφέα και εικαστικό...
Αkira Vincent και Fryderyk Χθες είδα πάλι το όνειρο του Akira για τον Vincent. Μπορεί να’ ναι ο Fryderyk που με παρασύρει και με κάνει να μου αρέσει τόσο γιατί αν ο κοκκινογένης ζωγράφος έμενε στη γειτονιά μου θα κατέβαινα το δρόμο από το απέναντι...
ΑΣΥΜΠΤΩΤΟ H γυναίκα αυτή πενθούσε όταν έχανε κάτι που είχε, κρυστάλλινα ελάφια τότε ξεπηδούσαν απ’ τα δάση των ματιών ενώ εκπαιδευμένα δάχτυλα-θηρευτές με γάντια εξάλειφαν τα χνάρια. Μα η γυναίκα πενθούσε διπλά όταν έχανε κάτι που δεν είχε. Τότε...
(ΠΟΙΗΣΗ, Μετάφραση : Κώστας Μαντζάκος, Α´ ΄έκδοση Απρίλιος 2024) «Έστω και μια επιφανειακή ανάγνωση του ποιητικού έργου της Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (Μαρία Παβλικόφσκα – Γιασνορζέφσκα) αρκεί, για να διαπιστωθεί η συχνή – εμμονική σχεδόν...
4 Πάμε νοσταλγικά, όπως όταν χαϊδεύουμε τα μαλλιά της αγαπημένης μας και μένει στις ρώγες των δακτύλων μας η σκόνη από τη μνήμη της ανυπαρξίας κι εμείς υποσχόμαστε, με την αγάπη, να την μετατρέψουμε σε ασημόσκονη ύπαρξης· και τότε οι λέξεις απ’ τα...
ΠΑΤΡΙΔΟΣ Καταβοή και συγκατάβασις Θυμάμαι το παιδί του σκοτωμένου, από Χίτη συγχωριανό μήνες νωρίτερα, να κρατά την ανάσα του πίσω από την αυλόπορτα του σπιτιού του. Θυμάμαι το φονιά να σέρνεται με την κοιλιά, κρατώντας χυμένα τα σπλάχνα του...
-Ι- Ο δρόμος κάτω Θεμιστοκλέους ο δρόμος κάτω απ’ το κλειστό ερμητικά παράθυρο αιμορραγεί στην αύτανδρη βρώμα στο μπαλκόνι απλωμένα από μπουγάδα έσταζαν ρούχα τα αγκάθια της αλόης μάτωναν όσα μανίκια κρέμονταν επάνω τους κοίταζε ψηλά να ξεχωρίσει...
ΧΟΕΣ (Αποχαιρετισμός) Στην μνήμη που ολοένα θα θολώνει, Στις εικόνες που ολοένα θα σβήνουν Στα λόγια που ξεχάσαμε να πούμε Στα λόγια που είπαμε και ξεχάσαμε Σ’ όλες εκείνες τις αμήχανες στιγμές Που χάσαμε στα νούφαρα της λίμνης Σ’ όλα εκείνα τα...