Οι Εκδόσεις Κομνηνός παρουσιάζουν τη νέα λογοτεχνική έκδοση «Ενδελέχεια», μια τρυφερή συλλογή 12 διηγημάτων του Ηρακλή Τσαχτσίρη, σε σχεδιασμό εξωφύλλου της Μιχαέλλας Τσαχτσίρη. Ένα παλιό κασκόλ, το τελευταίο φως ενός...
Για το βιβλίο Το λιμάνι μου είσαι εσύ του Κώστα Κρομμύδα Διάβασα το βιβλίο του Κώστα Κρομμύδα, Το λιμάνι μου είσαι εσύ (εκδόσεις Διόπτρα, 2026), μέσα σε τρεις βροχερές μέρες του Σεπτεμβρίου. Σκόπιμα, για να μην επιτρέψω στον ήλιο και τις παραλίες...
ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ LADA ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ; Πωλούνται τύρφης υλικά Oι λάμπες του Ίλιτς, ο Τύμβος του Τσάρου Άγγελοι χωρίς φτερά, μολυβένιοι στρατιώτες Τα μαύρα μάτια στο Γενί Καλέ κι η δόξα του αντάρτικου στο Κερτς Πωλούνται τύρφης υλικά κρινάκια για τον...
Ονειρεύτηκα Είδα το ουράνιο τόξο με κομμένες φτερούγες να πέφτει στην αιωνιότητα. Είδα ένα παιδί καθισμένο στη σκιά ενός δέντρου, κάθε φύλλο είναι ζεστό δάκρυ, κάθε κλαδί αναστεναγμός. Ονειρεύτηκα την ύπαρξη της ζωής έξω από το σώμα, από τη φυλακή...
Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, όσο μεταξύ ανθρώπων και πιθήκων. Ταλέντο δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ικανότητα να ξεπερνάει κανείς τους άλλους εργαζόμενος σκληρά. Φουμινόρι Νακαμούρα, Το Κακό και η Μάσκα Η ίδια ζήτησε το 1997 να...
ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΣ Μαζεύω ψιθύρους, ξεκαρφώνω λέξεις αιχμηρές, θάβω βαριές κουβέντες. Εκτελώ συνταγές ανακωχής. ΕΝΤΑΣΗ Αναμνήσεις γρανάζια τρώνε τις μέρες μου Με τη ναυτία να τρέχει στα σπλάχνα μου, πάρκαρα τ΄ όνειρο κάτω απ΄ τα βλέφαρα αναπνέοντας...
ΈΝΑ ΣΤΕΝΟ ΜΩΡΟΥΔΙΑΚΟ ΡΟΥΧΟ (ΧΕΡΙΑ-ΨΑΛΙΔΙΑ) «Δεν μπορώ να σου μιλήσω τώρα, κλαίει το παιδί… Σε κλείνω». Ήρθε ένα «πεινάς πάλι;» και έσταξε μες στ΄αυτιά μου, άχρηστο όπως το ζεστό γάλα στο στόμα μου, μετά από λίγο, το οποίο αρνιόμουν πεισματικά να...
ΟΙ ΛΕΜΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΡΙΚΚΟΥΣ Η Αντρικού ήταν συγχωριανή της γιαγιάς μου και πρόσφυγας από το ΄74 στη Λεμεσό. Ζούσε μόνη τα τελευταία χρόνια σ΄ένα μικρό σπίτι στο τέρμα του δρόμου μας. Έμοιαζε πολύ στή γιαγιά μου. Αγρότισσα, με χέρια που γέρασαν...
ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ Πάχνη, κόσμος διάφανος πού σχεδόν δέν ὑπάρχει μέρα πού λιγοστεύει ἀπότομα μ’ ἕνα «λοιπόν» νύχτα ἀπροσμάχητη: ν’ ἀδειάζουμε αἰτήματα ὑστερίες πού χάρισε τοῦ μεσημεριοῦ δόλος μύγες παντοῦ ἀκούραστες...
Άνω τελεία Μοιάζει με άνω τελεία η ζωή Σταματά γλυκά αλλά ύπουλα τον στίχο μην ξεχυθούν οι σκέψεις κι αδικήσουν τα λεγόμενα μη πλημμυρίσουν οι χυμοί και τα αρώματα και πάρει χρώμα η ματαιότητα Ατελής τελεία Πέταξε κάποτε στον ουρανό αφήνοντας...