ΙΔΙΟΜΕΛΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΙΚΟΣΙΤΟ Δέν θά μάθω ποτέ τι βλέπει τώρα στον ὕπνο του αὐτήν ἀκριβῶς τή στιγμή πού γράφω καί τρέμει ὀλόκληρος κλάμα σιγανό πνίγεται στα βαθιά τοῦ ὕπνου πρώτη φορά δείχνει τόσο ἀνυπεράσπιστος μιά περίληψη τρόμου Χωρίς φυλακτό ἢ...
Β’ Βραβείο Ποίησης στον 13ο Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό της Αμφικτυονίας Ελληνισμού 2025. ΡΟΔΑ ΚΑΙ ΚΡΙΝΑ Οι τραβηγμένες κουρτίνες υπάρχουν ακόμα σε κείνο το παράθυρο. Κοίταξε: αυτό που ονομάζεις αγάπη - Ένας άντρας και μία γυναίκα, δεν έχει...
Από την Aυτοβιογραφία του κόκκινου, Μετάφραση Χάρης Βλαβιανός, Εκδ. ΠΑΤΑΚΗ 2025 ΧΙΙ. ΛΑΒΑ Δεν ήξερε πόση ώρα κοιμόταν. Μαύρη απόλυτη σταματημένη νύχτα. Ήταν ξαπλωμένος ζεστός και...
Θεώρημα γ) Τερμίτης ερημίτης πριονίζει τα δευτερόλεπτα. Εργάζεται σκληρά. Aπολογία Ι Η μέρα στο ανάκτορο είναι σαν το νερό. Ρέει και αφρίζει γεγονότα. Πόδια χήνας επιταχύνουν τον ρυθμό, οι υπηρέτες υπακούνε, κι ύστερα κλαίνε μες στις παλάμες τους....
Η Ανν Κάρσον γεννήθηκε στον Καναδά και διδάσκει αρχαία ελληνικά. Κατά τη γνώμη του MICHAEL ONDAATJE, η Ανν Κάρσον είναι «η πιο συναρπαστική εν ζωή ποιήτρια στον αγγλόφωνο κόσμο και για τη SUSAN SONTAG «μια τολμηρή, πολυμαθής και ανατρεπτική...
(ποτέ, καμία επινόηση) …όπως σου έγραφα ακριβώς τότε για τον παγωμένο εκείνο Ιανουάριο του 1974 θυμάμαι, είχες βαλθεί να τα μάθεις απέξω όλα τα αντιγράφω ξανά από εκείνο το πρώτο μου βιβλίο οι σελίδες του δεν έχουν αριθμό: Σήμερα έσπασαν τα...
Στον πρόλογο της ποιητικής συλλογής «Το Αγριόχορτο» (εκδόσεις Λείριον, Μάρτιος 2025) ο Γιάννης Σειρηνάκης γράφει : « Φίλοι αναγνώστες, Με την ποίηση γίναμε ζευγάρι από τα νεανικά μου χρόνια, αλλά δίχως να έχουμε κλείσει ποτέ ραντεβού. Συναντιόμαστε...
Από την ποιητική συλλογή Ονειροδρόμιο, Εκδόσεις Στοχαστής 2025 ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ Ό,τι κι αν πω, έχει ήδη ειπωθεί. Ό,τι κι αν γράψω, έχει ήδη γραφτεί. Ό,τι κι αν κάνω, έχει ήδη γίνει. Ποιο το νόημα, λοιπόν; Είναι εκείνο το μοναδικό αποτύπωμα της ψυχής μου...
ΠΟΙΗΜΑ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ Φάνηκε ἡ παλιά ἐξέδρα, ξύλο στό μάτι τῆς θάλασσας. Ὁμίχλη μέ γλάρους στ' ΄ἀνοιχτά λαδοφάναρα στήν παραλία στούς βράχους νεκροί πιλότοι θα μαζεύουν τις πυξίδες τους κομμάτια από σπασμένα τιμόνια, διαλυμένα ὄργανα -ὀσμή καμένου...
Αν ποτέ συναντούσα κάποιο μαγικό ραβδάκι, θα του ζητούσα να με μεταμορφώσει σε Κοκκινοσκουφίτσα. Θα χανόμουν για ώρες μέσα στο δάσος — παρά τις όποιες παραινέσεις για το αντίθετο. Θα μάζευα λουλουδάκια, πετρούλες μικρές, αποτσίγαρα, πλαστικά...
Δημιουργία Κρατούσε από το ένα χέρι τον ήλιο, κι από το άλλο τ’ άστρα. Καθότανε πάνω σ’ ένα κόκκινο βράχο, που από μέσα του έτρεχαν γαλάζιες χίμαιρες. Σήκωσε το ένα χέρι και τίναξε τον ήλιο στο άπειρο. Μετά σήκωσε το άλλο χέρι κι έσπρωξε τα...
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΙ ΕΥΠΑΡΕΥΝΕΙΑΣ Ι Γυμνό κορίτσι την αυγή στην αυλακιά της μέρας Αγρότης ήλιος πρόβαλε και πάει να το κουρσέψει ΙΙ Δέντρο της μνήμης άνυδρο στη γη τη στεγνωμένη...
Στη Μνήμη των Γυναικών, των Μανάδων, για τις Εργαζόμενες του νυχτοκάματου, που έχασαν τη ζωή τους στο φοβερό δυστύχημα της "Βιολάντα" Μοιραίο το νυχτέρι, Το νυχτοκάματο θάνατος, Ο χάρος διαφεντευτής. Το ξημέρωμα στο σύθαμπο Μιας καπνισμένης...
Landai * Αδικημένες απ’ την γεωγραφία Στεγνή από τη θάλασσα πατρίδα κι όμως τόσο μπλε Απ' τη γιαγιά Ρωξάνη κληρονομούν τη δυστυχία χιλιάδες χρόνια Στα μάτια τους χρόνια γεύση πολέμου Φυλακισμένες σε γαλάζιους υφασμάτινους λόφους Δεν έχουν...
Η σκεπή Τώρα που βροχή πέφτει ο πόλεμος πάνω στις πολιτείες και τους δρόμους οπλισμένη με το πρόσωπό μου και με έναν βαρύ λυγμό στο λαιμό σφηνωμένο θα τον συναντήσω Στο φτερό των μαχητικών μπρούμυτα θα στριμωχτώ και θα τον προσμένω Στα πεζοδρόμια...