Η Σταύρη Ντουμάζιου κάνει αισθητή την παρουσία της στα σύγχρονα ελληνικά γράμματα με την πρώτη της ποιητική συλλογή, Αποφασίζω Έκλειψη, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ενύπνιο. Μετά το θεατρικό έργο Κόκκινες τουλίπες και τη νουβέλα Όταν ο...
ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ Καλησπέρα! Καλώ από έναν κόσμο «έτερον ήμισυ», με πεταλούδες και βραχονησίδες. Καλησπέρα! Χθες βούτηξα την πένα μου μέσα μου και βρήκε ένα κοχύλι. Από εκείνα τα λιτά κι απέριττα που σε γεμίζουν στοργή. ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ Με τη φωτιά παίζεις και θα...
Οικογενειακό γεύμα Τους θυμάμαι καθισμένους γύρω απ΄το τραπέζι όταν τελείωναν το φαγητό – με τους ώμους πια πεσμένους και την κοιλιά τους πρησμένη – να συνεχίσουν να μιλάνε ακατάληπτα, ενώ τα λαδωμένα τους στόματα άνοιγαν διάπλατα κάθε τόσο που...
ΠΑΝΤΑ ΚΥΝΗΓΟΥΣΕΣ ΦΕΓΓΑΡΙΑ Κοίτα το φεγγάρι. Στέκεται στο σκοτάδι και υπερηφανεύεται αλαζονικά για τη λάμψη του. Μαγνητισμένος, θωρείς την άγρια, λές, ομορφιά του. Δε βλέπεις ότι μακιγιαρίστηκε με το φως του ήλιου για να σε προσελκύσει να του...
Ο Κων.Ι. Δάλκος είναι Φιλόλογος, ἐπίτιμος Διευθυντής τοῦ 3ου Λυκείου Αἰγάλεω. Η διάλεξη που ακολουθεί ἔγινε τὴν 26η Μαρτίου 2026 στὸ Πολιτιστικὸ Κέντρο τοῦ Δήμου Αἰγάλεω «Γιάννης Ρίτσος». Το κείμενο έφτασε στις Λογοδιαδρομές μέσω...
ΧΩΡΙΣ ΠΟΔΗΛΑΤΟ στόν Δημήτρη Νόλλα Μέ περίμενε στήν πρώτη σειρά, λές κι ἦταν φτιαγμένο γιά μένα. Θά μοῦ ἔφτανε ἄνετα ὥς τή μέση, μέ...
Ο οδοφύλαξ Σε χωμάτινη οδό κάτωθεν του ιερού βράχου της πόλης, οδηγώ τετράτροχη καρότσα. Σφίγγω, στις παλάμες, τα γκέμια σταματώντας την πορεία του όνου . Στο κέντρο του δρόμου στέκουν άνδρες, ο ένας εκ των οποίων με ταινία πέριξ αριστερού...
Το 2024 από τις εκδόσεις Γράφημα κυκλοφορήθηκε το φιλοσοφικό διήγημα του Κωνσταντίνου Λίχνου, Ο βράχος του Σίσυφου, όπου ο συγγραφέας με λόγο πυκνό και κλιμακωτό αξιοποιεί τον πανάρχαιο μύθο του Σίσυφου και καταπιάνεται με κάποιες από τις επιμέρους...
ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ Κτίστηκε λεπτομερώς κόσμος ελεγχόμενος απ’ την ανάγκη των ποιητών να μη φοβούνται τον θάνατο. Όλες οι λέξεις συμβαίνουν στις σκέψεις τους, καθώς το χέρι μοναχό βαδίζει μες στο ποίημα. Ερωτώ, σε τι ωφελεί η ποίηση αν δε δίνει...
ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ανέκδοτο) Ήθελες να' χεις ένα πράσινο φύλλο στο δεξί σου χέρι κι ένα κλαδί τ' Αυγούστου στο ζερβό. Να 'χεις ένα χάρτινο καράβι άνοιξης για σώμα και ένα άσπρο πανί στην κεφαλή ν' ανεμίζει στον αέρα. Έλιωσε το χιόνι,...
«Μην περιμένεις να διανύσεις χρόνια για να φτάσεις μέσα σου» Ο εαυτός, ετούτος ο περίεργος, απαιτητικός, πολυδιάστατος και ανικανοποίητος τύπος που ζει μέσα μας και όλο μας ωθεί να κάνουμε κάτι διαφορετικό για να ικανοποιηθεί, είναι υπεύθυνος γι’...
Τέλος...
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ Χιονίζει στην Αράχωβα. Τον θυμωμένο Παρνασσό η αντάρα κρύβει. Skiers με ψόρμες κολλητές μπαίνουν στα pub για ένα drink, τρέχουνε στα fast food, τρώνε hot dog με ketch up....
Άστατος καιρός Ήλιος και βροχή πηγαίνουν χέρι χέρι — άστατος καιρός. Στάλα της βροχής κρύβεται στα πέταλα, μικρός καθρέφτης. Φως του πρωινού μπαίνει στο παραθύρι σαν υπόσχεση. Βήματα δειλά — πασχαλίτσα στη χλόη δεν υποχωρεί. Κοίτα πώς τρέμει η...
Το θεατρικό έργο «Η Διαθήκη», αποτελεί ένα δυνατό σχόλιο πάνω στα τραύματα που κληρονομούμε (και κληροδοτούμε) στον στενό οικογενειακό πυρήνα. Η συγγραφέας, Άννα Ετιαρίδου, εστιάζει στις σχέσεις γονιών-παιδιών, τον ναρκισσισμό, την τοξικότητα και...