Το 2024 από τις εκδόσεις Γράφημα κυκλοφορήθηκε το φιλοσοφικό διήγημα του Κωνσταντίνου Λίχνου, Ο βράχος του Σίσυφου, όπου ο συγγραφέας με λόγο πυκνό και κλιμακωτό αξιοποιεί τον πανάρχαιο μύθο του Σίσυφου και καταπιάνεται με κάποιες από τις επιμέρους...
ΟΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ Κτίστηκε λεπτομερώς κόσμος ελεγχόμενος απ’ την ανάγκη των ποιητών να μη φοβούνται τον θάνατο. Όλες οι λέξεις συμβαίνουν στις σκέψεις τους, καθώς το χέρι μοναχό βαδίζει μες στο ποίημα. Ερωτώ, σε τι ωφελεί η ποίηση αν δε δίνει...
ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ανέκδοτο) Ήθελες να' χεις ένα πράσινο φύλλο στο δεξί σου χέρι κι ένα κλαδί τ' Αυγούστου στο ζερβό. Να 'χεις ένα χάρτινο καράβι άνοιξης για σώμα και ένα άσπρο πανί στην κεφαλή ν' ανεμίζει στον αέρα. Έλιωσε το χιόνι,...
«Μην περιμένεις να διανύσεις χρόνια για να φτάσεις μέσα σου» Ο εαυτός, ετούτος ο περίεργος, απαιτητικός, πολυδιάστατος και ανικανοποίητος τύπος που ζει μέσα μας και όλο μας ωθεί να κάνουμε κάτι διαφορετικό για να ικανοποιηθεί, είναι υπεύθυνος γι’...
Τέλος...
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ Χιονίζει στην Αράχωβα. Τον θυμωμένο Παρνασσό η αντάρα κρύβει. Skiers με ψόρμες κολλητές μπαίνουν στα pub για ένα drink, τρέχουνε στα fast food, τρώνε hot dog με ketch up....
Άστατος καιρός Ήλιος και βροχή πηγαίνουν χέρι χέρι — άστατος καιρός. Στάλα της βροχής κρύβεται στα πέταλα, μικρός καθρέφτης. Φως του πρωινού μπαίνει στο παραθύρι σαν υπόσχεση. Βήματα δειλά — πασχαλίτσα στη χλόη δεν υποχωρεί. Κοίτα πώς τρέμει η...
Το θεατρικό έργο «Η Διαθήκη», αποτελεί ένα δυνατό σχόλιο πάνω στα τραύματα που κληρονομούμε (και κληροδοτούμε) στον στενό οικογενειακό πυρήνα. Η συγγραφέας, Άννα Ετιαρίδου, εστιάζει στις σχέσεις γονιών-παιδιών, τον ναρκισσισμό, την τοξικότητα και...
<< Ιφιμέδεια: Αναδρομή στο χρόνο >> είναι μια δραματοποιημένη ποιητική σύνθεση, όπου δυο φωνές – η Ιφιμέδεια και η Φωνή – συνομιλούν σε διαχρονικό επίπεδο, διαπλέκοντας τον φιλοσοφικό στοχασμό με το υπαρξιακό βίωμα. Μέσα από τα μέρη του...
ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ Ὄλα εἶναι παλιά κουρασμένα μάτια πού κάποτε σέ κάρφωσαν γυμνό σέ σταμάτησαν γιά λίγο μές στόν χρόνο τοῦ πάθους κι ὒστερα σ΄εγκατέλειψαν εκεῖ, στή σκόνη τῶν βλεφάρων οξειδωμένα κορμιά αγνώστων στή σειρά νά σαπίζεις αργά...
Οι λέξεις της, κλειδιά. Οι σκέψεις της διαρρηκτικά εργαλεία. Το ίχνος της, καρδιά. Ο λύχνος της ναυτίλος σ' άδεια πλοία. Το σώμα της, ροδιά. Στο στόμα της μικρή άνω τελεία. Οι πάπυροι, σοδειά. Διάπυρη, ομνύει στην Κασταλία. Μια υπέροχη βραδιά,...
Γιατί κάθε δύση είναι μια μικρή καταστροφήκι όμως μοιάζει πάντα με ελπίδα. Χώρος όπου συναντιούνται η αρχή και το τέλος,εκεί που ο χρόνος ματώνει για να συνεχίσει. Amor fati. Να σε γρατζουνάει η υφή του τέλους Σονέτα του ίδιου βλέμματοςνα...
Διήγημα α΄ επιπέδου τεχνοτροπίας δομημένου ρεαλισμού Μέσα Γενάρη του 1942, πρωινό Πέμπτης. Το κρύο τσουχτερό. Το χιόνι σκέπασε τα πάντα. Ακόμα κι αυτό, το κέντρο της Αθήνας. Ο δρόμος της Αιόλου, σε όλο το μάκρος, δεξιά κι αριστερά, μέσα από την...
Το ποίημα έλαβε το Α’ Βραβείο Κατηγορίας Ποίηση των ειδικών βραβείων Σταύρος Γαλανάκης του 44ου Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού «Κάιν» Μια ακατανίκητη δύναμη οδηγεί τα βήματά μου, στο τρομερό εκείνο σημείο, κάτω από τον ίδιο...
ΙΔΙΟΜΕΛΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΙΚΟΣΙΤΟ Δέν θά μάθω ποτέ τι βλέπει τώρα στον ὕπνο του αὐτήν ἀκριβῶς τή στιγμή πού γράφω καί τρέμει ὀλόκληρος κλάμα σιγανό πνίγεται στα βαθιά τοῦ ὕπνου πρώτη φορά δείχνει τόσο ἀνυπεράσπιστος μιά περίληψη τρόμου Χωρίς φυλακτό ἢ...